22 marca 2019

W przypadku braku przeciwwskazań należy jak najszybciej rozpocząć proces leczenia. Głównym celem terapii będzie złagodzenie dolegliwości bólowych oraz poprawa funkcji w obrębie stawu ramiennego. Leczenie będzie składało się z wielu różnych elementów.

Leczenie

Proces rehabilitacji jest zawsze indywidualny ponieważ jest zależny od przyczyn problemu, wieku pacjenta oraz chorób współwystępujących. Na początku terapię warto rozpocząć od rozluźniania mięśniowo-powięziowego m.in. obręczy barkowej, ramienia oraz klatki piersiowej. Szczególnie istotne w tym przypadku jest rozluźnienie mięśnia naramiennego, który „podciąga” głowę kości ramiennej w górę . Rozluźnienie mięśni i powięzi przyspieszy proces regeneracji tkanek, poprawi krążenie oraz  mobilność głowy kości ramiennej w stawie.

Podczas procesu rehabilitacji kluczowa będzie także praca nad stabilizacją stawu ramiennego, łopatki oraz ćwiczenia kontrolujące cykl łopatkowo-ramienny. Ćwiczenia te zmniejszą przeciążenia oraz wpłyną na przywrócenie prawidłowej funkcji obręczy barkowej. Bardzo istotna jest także praca nad wyrównaniem dysbalansu mięśniowego (rozluźnienie i rozciągnięcie mięśni przeciążonych a wzmocnienie osłabionych).

Kolejnym celem terapii powinna być praca nad poprawą ruchomości we wszystkich  stawach obręczy barkowej oraz kręgosłupa piersiowego i szyjnego. Do tego celu wykorzystać można zarówno ćwiczenia jak i terapię manualną, która poprawi elastyczność torebki stawowej oraz tkanek okołostawowych.

W celu odżywienia powierzchni stawowych istotny jest ruch. Będzie on powodował stymulację stawu do produkcji mazi stawowej, która jest kluczowa w chorobie zwyrodnieniowej. Pomocny w tym przypadku może być rotor kończyn górnych ,orbitrek, ćwiczenia w podwieszeniu ramion lub rekreacyjne pływanie. Żeby uzyskać korzystne efekty ruch powinien trwać przynajmniej 20 min.

Należy zwrócić także uwagę na nieprawidłową, asymetryczną postawę ciała  (pochylenie do przodu lub w dół któregoś z barków). Może to skutkować problemami bólowymi kręgosłupa szyjnego i piersiowego.

Ważnym elementem leczenia jest także edukacja pacjenta czyli uświadomienie o istocie choroby oraz o tym, jak istotny wpływ na chorobę mają działania profilaktyczne (m.in. utrzymywanie prawidłowej masy ciała, aktywność fizyczna, unikanie noszenia ciężarów czy przeciążania chorego barku). 

W procesie leczenia na początkowym etapie choroby korzystne działanie mogą mieć iniekcje z komórek macierzystych lub kwasu hialuronowego. Niestety efekty tego typu leczenia maleją wraz z większym uszkodzeniem stawu.

Fizykoterapia

Fizykoterapia w chorobie zwyrodnieniowej stawu ramiennego ma zastosowanie uzupełniające w przypadku leczenia zachowawczego oraz rehabilitacji pooperacyjnej. Zabiegi mają na celu obniżenie bólu, rozluźnienie napiętych mięśni, oraz poprawę ukrwienia. Aby uzyskać te efekty korzystne może być zastosowanie krioterapii, elektroterapii, ultradźwięków lub laseroterapii.

Pomoce ortopedyczne

W celu obniżenia bólu w stanie ostrym można zastosować orteza stabilizującą staw ramienny. Jednak takie rozwiązanie można zastosować na krótki czas, ponieważ długotrwałe noszenie ortezy lub stabilizatora sprzyja postępującej sztywności stawu.

Leczenie operacyjne

Leczenie operacyjne podejmuje się gdy leczenie zachowawcze nie daje przez kilka miesięcy oczekiwanych rezultatów. Należy pamiętać, że o konieczności przeprowadzenia zabiegu operacyjnego decyduje lekarz po ocenie funkcji stawu ramiennego, obręczy barkowej oraz diagnostyki obrazowej. Operacja może polegać na:

- oczyszczeniu stawu

- wymianie stawu na endoprotezę.

Przebieg rehabilitacji po zabiegu będzie zawsze indywidualny ponieważ zależy od wielu czynników. Decyzje o doborze ćwiczeń i momencie powrotu do aktywności powinni wspólnie podejmować lekarz wraz z fizjoterapeutą. Głównym celem będzie poprawa ruchomości, siły i stabilności stawowej w obrębie wszystkich stawów obręczy barkowej.

Rokowania

Rehabilitacja w chorobie zwyrodnieniowej może pomóc w zmniejszeniu dolegliwości bólowych oraz złagodzeniu wtórnych skutków choroby. Nie ma jednak możliwości odbudowy chrząstki stawowej i powrotu do funkcji stawu sprzed lat. Należy  pamiętać, że w przypadku choroby zwyrodnieniowej rokowania są zależne od stopnia zniszczenia chrząstki. W początkowym etapie choroby rehabilitacja oraz profilaktyka daje pozytywne efekty. W przypadku znacznych zmian konieczny może być zabieg operacyjny.

Jeżeli szukasz informacji o objawach, przyczynach i diagnostyce zwyrodnienia stawu ramiennego kilknij tutaj.

Bibliografia

  1. Klimiuk P. A. i Kuryliszyn-Moskal A.: Choroba zwyrodnieniowa stawów
  2. Z. Ignasiak, Anatomia układu ruchu
  3. Brent Brotzman S. i in.: Rehabilitacja ortopedyczna, t.1
  4. Dega W.: Ortopedia i rehabilitacja, t.2
  5. Dziak A.: Urazy i uszkodzenia w sporcie
  6. Kolster G.: Poradnik fizjoterapeuty
  7. Skolimowski J. i in.: Postępowanie usprawniające u osób z zespołem ciasnoty podbarkowej
  8. Szyluk K. i in.: Zespół ciasnoty podbarkowej – najczęstsza przyczyna bolesnego barku
  9. Zarzycki M. i in.: Zastosowanie techniki mobilizacji w leczeniu zespołu ciasnoty przestrzeni podbarkowej

Oceń artykuł i pomóż na rozwijać portal

Ocena: 0 - 0 głosy




dnia 2019-03-22

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ


Wasze komentarze: (0)
Nie dodano jeszcze żadnego komentarza.
.


Jednostki Chorobowe







Logowanie / Rejestracja