21 lutego 2019

W przypadku braku przeciwwskazań należy jak najszybciej rozpocząć leczenie. Głównym jego celem będzie łagodzenie dolegliwości bólowych związanych ze zmianami zwyrodnieniowymi. Leczenie będzie się składało z wielu różnych elementów terapii.

Leczenie

W przypadku braku przeciwwskazań do leczenia należy rozpocząć proces rehabilitacji. Terapię warto rozpocząć od rozluźniania mięśniowo-powięziowego odcinka kręgosłupa dającego największe objawy bólowe. Dodatkowo pomocne może być rozluźnienie odległych rejonów, które mogą w sposób pośredni przyczyniają się do powstania dolegliwości. Rozluźnienie tkanek miękkich przyspieszy proces regeneracji tkanek, poprawi krążenie oraz mobilność stawową.

W przypadku ograniczenia ruchomości oraz sztywności konieczna może być poprawa zakresów ruchomości. Do tego celu wykorzystać można zarówno ćwiczenia jak i terapię manualną, która poprawi elastyczność torebek stawowych oraz tkanek okołostawowych. W przypadku dużych zmian zwyrodnieniowych i zaawansowanego wieku poprawianie zakresu ruchomości, u niektórych pacjentów może nie być już wskazane (może nasilać objawy).

W celu odżywienia powierzchni stawowych istotny jest ruch. Ruch będzie powodował stymulację produkcji mazi stawowej, która zmniejsza codzienne przeciążenia. Pomocny w tym przypadku może być rower stacjonarny, basen, oraz regularne ćwiczenia dobrane przez fizjoterapeutę (odpowiednie do obecnego stopnia dysfunkcji).

Podczas rehabilitacji istotna będzie praca nad stabilizacją. W przypadku ćwiczeń stabilizujących kluczowe jest osiągnięcie prawidłowej pozycji głowy, obręczy barkowej, wydechowego ustawienia klatki oraz neutralnej pozycji odcinka lędźwiowego. Terapia powinna skupić się również na poprawie stabilizacji centralnej. Stabilizacja centralna  to kontrola mięśni głębokich tułowia odpowiedzialnych za „centrum” naszego ciała (regionu miedniczno-lędźwiowego). Bardzo istotna będzie również praca nad wyrównaniem dysbalansu mięśniowego  (rozluźnienie i rozciągnięcie mięśni przeciążonych a wzmocnienie osłabionych).

Dla utrzymania efektów terapii bardzo ważna jest profilaktyka. Należy w każdych warunkach pamiętać o właściwych nawykach. Chodzi tu głównie o utrzymanie prawidłowej postawy podczas pozycji stojącej, siedzącej oraz  prawidłowych  nawyków podczas schylania się i dźwigania. W miarę możliwości warto odpoczywać w pozycji leżącej, w której siły grawitacji działające na kręgosłup są znacznie mniejsze.                       

Fizykoterapia

Fizykoterapia w przypadku choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa będzie stanowiła uzupełnienie terapii. Jej celem jest obniżenie bólu, rozluźnienie napiętych mięśni oraz pobudzenie tkanek do jak najszybszego gojenia. Należy pamiętać jednak, że istnieją liczne przeciwwskazania do wykonywania zabiegów fizykoterapii w rejonie górnego odcinka szyjnego (bliskie położenie rdzenia przedłużonego oraz móżdżku). Aby uzyskać poprawę korzystne może być zastosowanie: elektroterapii, ultradźwięków, laseroterapii, termoterapii (okłady ciepłe), fototerapii (lampy rozgrzewające), hydroterapii (kąpiele wirowe).

Zaopatrzenie ortopedyczne

W przypadku zmian zwyrodnieniowych szyjnego odcinka kręgosłupa zaopatrzenie może mieć rolę wspomagającą. W odcinku szyjnym w stanie ostrym gdy trudno o złagodzenie objawów korzystny może być kołnierz ortopedyczny. Może on chwilowo odciążyć mięśnie co może chwilowo złagodzić objawy. Niestety kołnierz można nosić tylko przez krótki okres czasu (maksymalnie kilka godzin dziennie i tylko w momentach największych przeciążeń). Objawy może również łagodzić spanie z poduszką ortopedyczną.

W przypadku zmian zwyrodnieniowych w rejonie piersiowo-lędźwiowym korzystne może być stosowanie pasów stabilizujących oraz sznurówek. Tak jak w przypadku zaopatrzenia odcinka szyjnego tu również należy pamiętać by używać to zaopatrzenie w momentach największych przeciążeń i tylko przez kilka godzin dziennie. W przypadku stosowania jakichkolwiek pomocy ortopedycznych należy pamiętać, że powinny one być tylko uzupełnieniem procesu rehabilitacji, który trenuje nasz aktywny (właściwy) system stabilizacji.

Ciekawą pomocą są również wszelkiego rodzaju fotele ergonomiczne do pracy i domu. Dobrze dopasowany fotel może zmniejszyć przeciążenia na co dzień i wpłynąć na złagodzenie objawów bólowych.

Leczenie operacyjne

W przypadku choroby zwyrodnieniowej i deformacji poszczególnych kręgów rzadko dochodzi do operacji. Decyzję o operacji podejmuje się najczęściej w przypadku gdy zmiany zwyrodnieniowe i zaburzenia funkcji kręgosłupa wpływają na ucisk na nerw. Taka sytuacja może stale dawać objawy bólowe, zaburzać czucie powierzchowne jak i funkcję układu mięśniowego. Leczenie operacyjne polega wtedy na zastosowaniu odciążenia danego segmentu a następnie stabilizacji poprzez druty i śruby lub użycia protezy krążka międzykręgowego. Podczas operacji ważne jest w miarę możliwości utrzymanie fizjologicznych krzywizn kręgosłupa.

O konieczności przeprowadzenia zabiegu operacyjnego decyduje lekarz po ocenie objawów pacjenta, funkcji uszkodzonego odcinka kręgosłupa oraz ocenie diagnostyki obrazowej. Przebieg rehabilitacji po zabiegu będzie zawsze indywidualny ponieważ zależy od wielu czynników. Decyzje o doborze ćwiczeń, pionizacji i momencie powrotu do aktywności dnia codziennego powinni wspólnie podejmować lekarz wraz z fizjoterapeutą. Głównymi celami będzie poprawa stabilności oraz siły w obrębie całego kręgosłupa.

Rokowania

Leczenie zachowawcze w chorobie zwyrodnieniowej kręgosłupa może pomóc w zmniejszeniu dolegliwości bólowych oraz złagodzeniu wtórnych skutków choroby. Nie ma jednak możliwości całkowitej odbudowy chrząstki stawowej i powrotu do funkcji stawów sprzed lat. Należy  pamiętać, że w przypadku choroby zwyrodnieniowej rokowania są zależne od stopnia zniszczenia chrząstki. W początkowym etapie choroby wdrożenie procesu rehabilitacji oraz profilaktyki daje korzystne rokowania. W przypadku znacznych zmian degeneracyjnych oraz objawów neurologicznych często ciężko o dużą poprawę, konieczny może być zabieg operacyjny.

Jeżeli szukasz informacji o objawach, przyczynach i diagnostyce zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa kliknij tutaj.

Bibliografia

  1. American Academy Of Orthopaedic Surgeons: Cervical Spondylosis (Arthritis of the Neck)
  2. Dobrogowski J., Dutka J.: Bóle pochodzenia niedyskowego. Zespoły bólowe narządu ruchu
  3. Gaździk T.: Ortopedia i traumatologia, t.2
  4. Kiwerski J.: Schorzenia i urazy kręgosłupa
  5. Kusz D.: Kompendium ortopedii
  6. Rosławski A.: Ćwiczenia lecznicze w chorobach reumatycznych
  7. Wróblewska I. i in.: Efektywność rehabilitacji w chorobach zwyrodnieniowych kręgosłupa

Oceń artykuł i pomóż na rozwijać portal

Ocena: 0 - 0 głosy




dnia 2019-02-21

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ


Wasze komentarze: (0)
Nie dodano jeszcze żadnego komentarza.
.


Jednostki Chorobowe







Logowanie / Rejestracja