16 czerwca 2019

Złamanie krętarzowe kości udowej należy do najczęstszych urazów bliższej części kości udowej, jest zazwyczaj wynikiem większych urazów. Złamanie krętarzowe jest bardzo problematycznym urazem ze względu na możliwość takich powikłań jak: przemieszczenie odłamów kostnych, oderwania się krętarza mniejszego, a przede wszystkim znacznych trudności w chodzeniu a nawet ryzyka zgonu u osób nie poruszających się. Złamania takie najczęściej dotyczą osób w wieku podeszłym, cierpiących na osteoporozę.

Anatomia i uszkodzenia

Aby lepiej zrozumieć z jakim problemem mamy do czynienia, warto przyjrzeć się pokrótce anatomii.  Kość udowa to najsilniejsza i najdłuższa kość w ciele człowieka, która składa się z części bliższej, trzonu oraz części dalszej. Cześć bliższa obejmuje głowę (stanowi część stawu biodrowego), szyjkę, krętarz większy i krętarz mniejszy. To właśnie w obrębie tych struktur dochodzi najczęściej do urazów i złamań.

Kość udowa wraz z wymienionymi strukturami przenosi bardzo duże obciążenia, z tego powodu narażona jest na różnego rodzaju przeciążenia, a także na osłabienie swojej struktury. Okolica krętarzy kości udowej jest miejscem przyczepu wielu silnych mięśni i więzadeł. Są to struktury bardzo wytrzymałe, jednak w przypadku silnego urazu mogą ulec zerwaniu i powodować duże uszkodzenia.

W wyniku złamania dochodzi do przerwania struktury tkanki kostnej. W przypadku osób starszych może dojść do złamania wieloodłamowego (kość rozłupuje się na drobne kawałki). Złamanie krętarzowe należy do złamań pozastawowych, ze względu na dobre ukrwienie tego rejonu tego typu złamania goją się dobrze, jednakże w przypadku mocno zaawansowanej osteoporozy gojenie może być utrudnione. Dodatkowo zły stan ogólny pacjenta i choroby krążeniowe mogą utrudniać powrót do sprawności.

Objawy

Głównym objawem złamania w okolicy krętarzowej kości udowej jest ból okolicy pachwiny i biodra. W złamaniach bez przemieszczenia dolegliwości bólowe mogą być niewielkie, a pacjent może być w stanie obciążać złamaną kończynę dolną. W przypadku złamań wieloodłamowych, które występują najczęściej, pacjent nie potrafi obciążać kończyny, nie mówiąc już o chodzeniu. Objawem dodatkowym jest skrócenie kończyny oraz ustawienie w rotacji zewnętrznej (palce stopy kierują się na zewnątrz). Oprócz chodzenia i obciążania jakiekolwiek ruchy nogi mogą powodować bardzo silne dolegliwości bólowe.

Po złamaniu pierwszą fazą gojenia jest proces zapalny, który charakteryzuje się bólem, wzrostem temperatury (w miejscu uszkodzenia), wrażliwością uciskową oraz niestabilnością. W okolicy złamania może pojawić się również krwiak (w wyniku uszkodzenia: kości, mięśni, więzadeł oraz naczyń krwionośnych).

Ze względu na umiejscowienie możemy podzielić złamanie krętarzowe na:

- złamanie miedzykrętarzowe

- złamanie przezkrętarzowe

- złamanie podkrętarzowe

Wg klasyfikacji Evansa złamania dzielimy również na:

- złamania stabilne

- złamania niestabilne

Przyczyny

Najczęściej do złamania dochodzi w wyniku upadku, potknięcia lub niewłaściwego obciążenia nogi. Ryzyko złamania jest dużo większe u osób starszych z uwagi na osteoporozę. Zdecydowana większość złamań przypada od 7 do 9 dekady życia. Częściej złamania krętarzowe występują u kobiet. Znacznie rzadziej przyczyną jest wypadek samochodowy lub inny uraz u osób w młodszym wieku. Wśród sportowców i tancerzy zawodowych można spotkać również złamania zmęczeniowe (pęknięcia kości w wyniku powtarzających się przeciążeń), do których przyczyniają się mikrourazy tkanki kostnej, więzadeł i układu mięśniowego.

U osób starszych należy wymienić takie czynniki ryzyka jak np.: uogólniona niepełnosprawność, osłabienie siły mięśniowej, zaburzenia równowagi i koordynacji, zaburzenia krążenia i chwilowe zasłabnięcia a także choroby neurologiczne powodujące utrudnione poruszanie się. Dodatkowo wiele urazów może być spowodowanych niewłaściwym obuwiem i licznymi utrudnieniami w domu pacjenta (ruchome dywaniki, wysokie progi, brak uchwytów).

Oprócz osteoporozy do złamań mogą przyczyniać się także: nowotwory kości, skutki uboczne przyjmowania leków sterydowych, wrodzona łamliwość kości oraz nieodpowiednia dieta.

Diagnostyka

Lekarz oprócz badania palpacyjnego i testów ruchomości zleca najczęściej dodatkowe badania obrazowe w celu wykluczenia innych urazów. Diagnostyka złamań opiera się przede wszystkim na wykonaniu zdjęcia rentgenowskiego w projekcji przednio-tylnej, bocznej i osiowej. W wyniku prowadzonego leczenia badania RTG często są powtarzane dla oceny zrostu kości. W przypadkach niejasnych i wątpliwych lekarz zlecić może TK (Tomografię komputerową) oraz MR (Rezonans magnetyczny).

Diagnostyka różnicowa

Złamania krętarzowe należy różnicować ze złamaniami szyjki kości udowej, zwichnięciami stawu biodrowego oraz zaawansowanymi zmianami zwyrodnieniowymi w okresie zaostrzeń. Dolegliwości te wymagają zupełnie różnego postępowania leczniczego.

Jeżeli szukasz informacji o leczeniu, rehabilitacji i rokowaniach złamania krętarzowego kości udowej kliknij tutaj.

Bibliografia:

  1. Bochenek A., Reicher M.: Anatomia człowieka, Tom II.

  2. Kubacki J.: Zarys Ortopedii i traumatologii, AWF Katowice 2008.

  3. Kusz D.: Kompendium traumatologii cz.2.

  4. A. M. BouricB. Tayon: Rehabilitación de las fracturas del extremosuperior del fémur y de la pelvis. Enciclopedia Medico-Quiriurgica, E-26-230-A-10.

  5. Nowacki J., Dobrzański L.A., Gustavo F.: Implanty Śródszpikowe w osteosyntezie kości długich. Open Access Library, 2012, vol.11 (17).

Oceń artykuł i pomóż na rozwijać portal

Ocena: 0 - 0 głosy




dnia 2019-06-16

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ


Wasze komentarze: (0)
Nie dodano jeszcze żadnego komentarza.
.


Jednostki Chorobowe







Logowanie / Rejestracja