15 lipca 2019

Zespół zamknięcia (z ang. locked-in syndrome) to określenie opisujące całkowity paraliż ciała z niezdolnością do artykulacji dźwięków, przy jednoczesnym zachowaniu świadomości. Pacjent utrzymuje ponadto zdolność wykonywania pionowych ruchów gałkami ocznymi, co umożliwia mu komunikację z otoczeniem.

Przyczyną zespołu zamknięcia jest uszkodzenie pnia mózgu zawierającego włókna komórek nerwowych pobudzających mięśnie. Dochodzi do niego na skutek zawału (niedokrwienia), krwotoku lub urazu. Wśród rzadszych przyczyn można wymienić infekcje, nowotwory oraz choroby degeneracyjne układu nerwowego.

Chociaż pacjenci pozostają świadomi mogą cierpieć na zaburzenia uwagi i innych funkcji poznawczych. Z reguły nie stwierdza się problemów ze słuchem, za to u części pacjentów pojawiają się deficyty układu wzrokowego, takie jak rozmycie obrazu czy podwójne widzenie. Wśród objawów towarzyszących opisywane są również zawroty głowy, bezsenność i labilność emocjonalna. W badaniu na grupie pacjentów, którzy wrócili do zdrowia po przebytym zespole zamknięcia, 6 z 44 osób raportowało zaburzenia wzroku a 39 badanych stwierdziło, że zaczynali płakać lub śmiać się z większą łatwością niż przed zachorowaniem.

Czytaj także: Toksyna botulinowa w leczeniu spastyczności

Większość pacjentów nie odzyskuje utraconej sprawności lub odzyskuje ją jedynie częściowo. Wskaźnik przeżywalności w ciągu 10 lat od zachorowania oscyluje wokół 83%.Najczęstszą przyczyną śmierci są powikłania związane z układem oddechowym. Zakrztuszenie się śliną związane z zaburzeniami połykania i odruchu kaszlu prowadzi do dalszych komplikacji takich jak niedodma i zapalenie płuc. Unieruchomienie chorych zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia zatorowości płucnej. Tym niemniej, z ostatnich badań wynika, że wsparcie opiekunów i pomoce ułatwiające komunikację znacząco podnoszą jakość życia chorych, zaś intensywna i wcześnie rozpoczęta rehabilitacja wpływa znacząco na poprawę ich stanu funkcjonalnego.

Bibliografia:

  1. Smith E. i in., Locked-in syndrome, „British Medical Journal” 330 (2005), s. 406-409.
  2. Shavelle R. M. i in., Survival of Persons With Locked-In Syndrome, „Physical Medicine and Rehabilitation”, 89 (2008), s. 1005.

  3. Casanova E. i in., Locked-in syndrome: improvement in the prognosis after an early intensive multidisciplinary rehabilitation, „Physical Medicine and Rehabilitation”, 84 (2003), s. 862-867.

.

 

 


Informacje zawarte w tym artykule służą wyłącznie do celów edukacyjnych i informacyjnych, dlatego nigdy nie mogą zastąpić opinii pracownika służby zdrowia.

Wszystkie materiały umieszczone na portalu ŚwiatRehabilitacji są chronione prawami autorskimi.
Autor: demo
dnia 2019-07-15

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ


Jednostki Chorobowe







Logowanie / Rejestracja