27 listopada 2018

W przypadku braku przeciwwskazań należy jak najszybciej rozpocząć proces leczenia. Głównym celem terapii będzie złagodzenie dolegliwości bólowych oraz poprawa funkcji nadgartska. Leczenie będzie składało się wielu różnych elementów.

Leczenie

Leczenie zespołu kanału Guyona obejmuje przede wszystkim rehabilitację ruchową. W przypadku dużego zaniku mieśni, utraty czucia, lub braku rezultatów leczenia zachowawczego można zastosować leczenie operacyjne.

Fizjoterapia

W przypadku pierwszych objawów cieśni kanału Guyona należy rozpocząć rehabilitację. Obejmuje ona kilka elementów. Na początek fizjoterapeuta powinien rozpocząć od rozluźniania mięśniowo-powięziowego przedramnia, ramienia oraz dłoni. Dodatkowo pomocne może być rozluźnienie odległych rejonów, które mogą w sposób pośredni przyczyniać się do powstania dolegliwości.  Rozluźnienie tkanek miękkich zmniejszy napięce struktur mięśniowo-powięziowych poprawi krążenie oraz mobilność stawową. Dodatkowo mogą zostać usunięte zrosty i zwłóknienia w obrębie mięśni i powięzi. Bardzo pomocnym uzupełnieniem terapii jest automasaż dłoni wykonywany za pomocą piłki z kolcami (jeżyka). Ważne jest tylko by rolować dłoń po piłeczce a nie ściskać ją w dłoniach (co może nasilić objawy).

Istotnym elementem terapii są, także techniki neuromobilizacji. Polegają one na wywołaniu pracy nerwu poprzez odpowiednie ułożenie i pracę kończyny górnej. Ich zadaniem jest poprawienie elastyczności oraz przesuwalności nerwu względem otaczających go tkanek.

W przypadku ograniczenia ruchomości stawu nadgartskowego oraz stawów dłoni konieczna może być poprawa zakresów ruchomości. Do tego celu wykorzystać można zarówno ćwiczenia, rozciąganie jak i terapię manualną (poprawi elastyczność torebek stawowych oraz tkanek okołostawowych). Aby ćwiczenia były skuteczne należy je wykonywać regularnie.

Dla poprawy dysbalansu mięśniowego w obrębie przedramienia i dłoni kluczowe są również ćwiczenia siłowe. Chodzi o zmniejszenie różnicy między skróconymi i mocnymi zginaczami nadgarstka a osłabionymi prostownikiami nadgarstka. Ćwiczenia należy wprowadzać stopniowo, odpowiednio do obecnych objawów neurologicznych.

Dla utrzymania efektów terapii bardzo ważna jest profilaktyka. Należy w każdych warunkach pamiętać o właściwych nawykach. Chodzi tu głównie o unikanie pracy wymagającej długiego i mocnego ściskania i trzymania przedmiotów w chorej ręce. Jeśli nasz tryb życia nie pozwala nam na zmianę techniki lub objętości wykonywanej pracy warto pomyśleć o regularnym rozciąganiu i rozluźnianiu przeciążonych mieśni.

Fizykoterapia

Uzupełnieniem procesu leczenia mogą być zabiegi: laseroterapii, magnetoterapii, hydroterapii, elektroterapii lub ciepłolecznictwa. Zabiegi te mają działanie: przeciwbólowe, poprawiące ukrwienie oraz przewodnictwo nerwowe.

Zaopatrzenie ortopedyczne

W stanie ostrym przy bardzo dużych objawach korzystne może być noszenie ortezy zakładanej na nadgarstek i dłoń na noc. Dzięki niej nadgarstek i dłoń będą ustawione w pozycji neutralnej, która nie pozwala na zaciskanie pięści (zaciśnięta w nocy dłoń może wpływać na zwiększenie objawów).

Leczenie operacyjne

Wskazaniami do wykonania zabiegu operacyjnego będzie zanik mięśni, utrata czucia oraz brak rezultatów leczenia zachowawczego. Zabieg operacyjny polega na przecięciu więzadeł oraz usunięciu fragmentów kości leżących w okolicach nerwu łokciowego (zapobiega to dalszemu uciskowi). Przebieg rehabilitacji po zabiegu będzie zawsze indywidualny, ponieważ zależy od wielu czynników. Decyzje o doborze ćwiczeń powinni wspólnie podejmować lekarz wraz z fizjoterapeutą. Głównymi celami będzie poprawa ruchomości, siły i stabilności stawowej w obrębie dłoni.

Rokowania

Jeśli proces rehabilitacji zostaje wdrożony we wczesnym etapie, istnieje duża szansa na całkowite pozbycie się uporczywych dolegliwości. Jednak jeśli objawy wynikają z zaburzeń ustawienia stawów (np. w wyniku urazu) i trwają miesiącami lub latami to konieczny okazać się może zabieg operacyjny.

Jeżeli szukasz informacji o objawach, przyczynach i diagnostyce zespole kanału Guyona kliknij tutaj.

Bibliografia:

  1. B.Green : Ortopedia Nettera, 2007, s. 314.

  2. Brotzman, A.Dziak : Rehabilitacja Ortopedyczna, TOM 1, 2008

  3. Ignasiak: Anatomia Narządów wewnętrznych i układu nerwowego człowieka, Wrocław 2008

  4. Zwierzchowski, Henryk. Red. ; Kozłowski, Piotr: Zarys ortopedii, traumatologii i rehabilitacji narządów ruchu, skrypt AM Łódź, 1995

  5. Coote : Ortopedia i traumatologia, 2007.

Oceń artykuł i pomóż na rozwijać portal

Ocena: 0 - 0 głosy




dnia 2018-11-27

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ


Wasze komentarze: (0)
Nie dodano jeszcze żadnego komentarza.
.


Jednostki Chorobowe







Logowanie / Rejestracja