25 lutego 2019

W przypadku braku przeciwwskazań należy jak najszybciej rozpocząć leczenie. Głównym jego celem będzie przywrócenie prawidłowej funkcji kręgosłupa. Leczenie będzie się składało z wielu różnych elementów terapii.

Leczenie

Terapię warto rozpocząć od rozluźniania mięśniowo-powięziowego odcinka kręgosłupa dającego największe objawy bólowe. Dodatkowo pomocne może być rozluźnienie odległych rejonów, które w sposób pośredni mogą przyczyniać się do powstania dolegliwości. Rozluźnienie tkanek miękkich wpłynie na obniżenie obronnego napięcia mięśniowego, oraz poprawę ruchomości.

W przypadku ograniczenia ruchomości stawowej konieczna jest poprawa zakresów ruchomości. W tym celu pomocne są techniki terapii manualnej. Aby skutecznie poprawić ruchomość stawową terapeuta najpierw powinien znaleźć rejony o zaburzonej funkcji a później zastosować techniki mobilizacji poprawiające ruch pomiędzy dwoma sąsiednimi kręgami. Terapeuta ma do wyboru kilka technik do pracy z zaburzonym stawem. Może wybrać techniki mobilizacyjne, które stopniowo poprawiają zakres ruchomości lub techniki szybkiej mobilizacji (zwane często manipulacjami), którym towarzyszy charakterystyczny dźwięk (chrupnięcie, kliknięcie).

Techniki szybkiej mobilizacji wymagają wykluczenia wszystkich przeciwwskazań oraz zastosowania odpowiedniego przyspieszenia. W przypadku pacjentów, z dużą sztywnością stawową techniki szybkiej mobilizacji mogą nie być możliwe ze względu na zbyt duże ograniczenie torebki stawowej i tkanek okołostawowych. W przypadku terapii manualnej terapeuta powinien wybrać odpowiednią technikę leczenia do stanu pacjenta oraz chorób towarzyszących. Ważne by techniki terapii manualnej były wykonywane przez doświadczonych fizjoterapeutów potwierdzających zdobytą wiedzę dyplomem.

Kiedy dolegliwości bólowe miną bardzo istotna będzie poprawa ruchomości segmentów znajdujących się powyżej i poniżej zblokowania. W przypadku kręgosłupa kluczowa jest właściwa ruchomość wszystkich jego odcinków oraz obręczy barkowej i biodrowej. Należy pamiętać, że ograniczenie jednego segmentu  zawsze będzie wpływało niekorzystnie na sąsiedni. Dla poprawy ruchomości oprócz terapii manualnej bardzo pomocne są ćwiczenia (indywidualnie dobrane przez fizjoterapeutę do obecnego stanu dolegliwości). Ćwiczenia powinno się rozpocząć w pozycji leżącej, w której obciążenia, kręgosłupa są najmniejsze.

Patrząc długofalowo oprócz poprawy ruchomości bardzo korzystnie działa stabilizacja kręgosłupa. Jest to ważny element terapii bowiem dąży on do trwałej zmiany nieprawidłowej sylwetki pacjenta. Jeśli nie wpłyniemy na nieprawidłową postawę to objawy mogą nawracać. W przypadku ćwiczeń stabilizujących kluczowe jest osiągnięcie prawidłowej pozycji głowy, obręczy barkowej, wydechowego ustawienia klatki oraz neutralnej pozycji odcinka lędźwiowego. Terapia powinna  brać pod uwagę także poprawę stabilizacji centralnej. Stabilizacja centralna  to kontrola mięśni głębokich tułowia odpowiedzialnych za „centrum” naszego ciała (regionu miedniczno-lędźwiowego) zarówno w warunkach statyki jak i dynamiki.

Aby zblokowania nie pojawiały się w przyszłości oprócz ćwiczeń należy pamiętać o profilaktyce przeciążeń. Podczas wizyty fizjoterapeuta powinien udzielić podstawowych wskazówek dotyczących ergonomii postawy oraz zachowania w sytuacjach codziennych. Wskazówki powinny brać pod uwagę wszelkie dysfunkcje i ograniczenia pacjenta. 

Fizykoterapia

W przypadku sztywności kręgosłupa bez objawów bólowych fizykoterapia nie wpłynie na poprawę ruchomości kręgosłupa. Jednakże w stanie ostrym może być uzupełnieniem terapii. Celem zabiegów jest obniżenie bólu oraz rozluźnienie napiętych mięśni. Należy pamiętać jednak, że istnieją liczne przeciwwskazania do wykonywania zabiegów fizykoterapii w rejonie górnego odcinka szyjnego (położenie rdzenia przedłużanego, mózgu oraz móżdżku). Aby uzyskać poprawę korzystne może być zastosowanie: elektroterapii, ultradźwięków, hydroterapii lub laseroterapii.

Zaopatrzenie ortopedyczne

W przypadku zblokowania stawów międzykręgowych używanie zaopatrzenia ortopedycznego nie będzie wpływało na efekty leczenia. Kiedy jednak objawy miną zaopatrzenie ortopedyczne może pełnić rolę profilaktyczną. W przypadku odcinka szyjnego i piersiowego korzystne działanie może mieć prostotrzymacz lub popularny „pajączek”. Pomoce te mają swoje ograniczenia (brak regulacji oraz indywidualnego ustawienia przez fizjoterapeutę) jednakże, w pewnych sytuacjach dają dodatkową korzystną stymulację (czuciową), która pomaga zapamiętać prawidłową postawę (dbanie o postawę wpływa na zmniejszenie ryzyka zblokowań w odcinku szyjnym i piersiowym).

W celu złagodzenia przeciążeń ciekawą pomocą mogą być wszelkiego rodzaju fotele ergonomiczne do pracy i do domu. Dobrze dopasowany fotel lub podkładka pod lędźwie może znacznie zmniejszyć przeciążenia dnia codziennego. Dodatkowo korzystne działanie posiada  dobrze dopasowana poduszka ortopedyczna oraz poduszka zakładana na szyję podczas długotrwałej jazdy w samochodzie.

Leczenie operacyjne

W przypadku zblokowania stawów międzykręgowych nie ma wskazań do leczenia operacyjnego.

Rokowania

W zblokowaniach stawów międzykręgowych rokowania są zależne od przyczyn problemu. W przypadku skrzywienia kręgosłupa objawy mogą się powtarzać ponieważ w dorosłym wieku trudno o korekcję ustawienia kręgosłupa. Podobna sytuacja ma miejsca u osób starszych ze znaczną sztywnością stawową. W przypadku zblokowań wywołanych urazem lub nadmiernym ruchem rokowania są dobre. Zazwyczaj potrzebnych jest od jednej do kilku wizyt u fizjoterapeuty by pozbyć się dolegliwości bólowych. Należy jednak pamiętać, że dla utrzymania kręgosłupa w dobrej ruchomości konieczne są regularne ćwiczenia.

Jeżeli szukasz informacji o objawach, przyczynach i diagnostyce zblokowania stawów kręgosłupa kliknij tutaj.

Bibliografia

  1. Jaumard N. V., Welch W., Winkelstein B.: Spinal Facet Joint Biomechanics and Mechanotransduction in Normal, Injury and Degenerative Conditions
  2. Kolster G., Ebelt Paprotny G.: Poradnik fizjoterapeuty
  3. Monaro P.: Facet Joint Syndrome
  4. Michael C., Ray M., Rick C.: Lumbar Zygapophysial Joint Evaluation and Treatment
  5. Stodolny J.: Choroba przeciążeniowa kregosłupa

Oceń artykuł i pomóż na rozwijać portal

Ocena: 0 - 0 głosy




dnia 2019-02-25

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ


Wasze komentarze: (0)
Nie dodano jeszcze żadnego komentarza.
.


Jednostki Chorobowe







Logowanie / Rejestracja