22 marca 2019

W przypadku uszkodzeń częściowych powinno się rozpocząć proces rehabilitacji. Jego celem będzie zmniejszenie dolegliwości bólowych, wygojenie miejsca uszkodzenia oraz przywrócenie prawidłowego zakresu ruchu we wszystkich stawach obręczy barkowej.

Leczenie

Proces usprawniania warto rozpocząć od rozluźniania mięśniowo-powięziowego m.in. obręczy barkowej, okolicy stawu ramiennego oraz klatki piersiowej. Szczególnie istotne jest rozluźnienie mięśni wchodzących w skład stożka rotatorów. Przyspieszy to proces regeneracji tkanek, poprawi krążenie oraz elastyczność. Przyczyni się także do przełamania zrostów w obrębie mięśni oraz powięzi. Na początkowym etapie rehabilitacji rozluźnianie musi być delikatne. W przypadku dysfunkcji wywołanych zmianami przeciążeniowymi konieczne jest regularne rozluźnianie, która powinno potrwać kilka tygodni. 

Podczas procesu rehabilitacji kluczowa będzie praca nad stabilizacją stawu ramiennego oraz łopatki. Ćwiczenia te będą zapobiegać przeciążeniom oraz pomogą w zmniejszeniu dolegliwości bólowych. Bardzo istotna jest także praca nad wyrównaniem dysbalansu mięśniowego (rozluźnienie i rozciągnięcie mięśni przeciążonych a wzmocnienie osłabionych). W przypadku tej dysfunkcji najczęściej trzeba odbudować siłę mięśni stożka rotatorów oraz mięśnia zębatego przedniego a koniecznie rozluźnić przeciążony mięsień naramienny oraz mięśnie piersiowe.

Kolejnym celem terapii powinna być praca nad  poprawieniem ruchomości we wszystkich stawach obręczy barkowej oraz kręgosłupa piersiowego i szyjnego. Do tego celu wykorzystać można zarówno ćwiczenia, rozciąganie jak i terapię manualną, która poprawi elastyczność torebki stawowej oraz tkanek okołostawowych. Praca nad poprawą ruchomości musi być systematyczna i może trwać czasem kilka tygodni. Należy zwrócić także uwagę na nieprawidłową, asymetryczną postawę ciała (nierówne ustawienie barków). Może to skutkować problemami bólowymi kręgosłupa szyjnego i piersiowego.

Bardzo dobrze na proces regeneracji wpływają ćwiczenia czynne bez oporu mięśni stożka rotatorów np. na orbitreku lub rotorze. Zwiększą one ukrwienie, które przyspieszy regeneracje. Ćwiczenia z oporem można dodać po zagojeniu tkanek, kiedy pacjent przestaje odczuwać ból i nie ma innych przeciwwskazań.

Dla utrzymania efektów rehabilitacji należy zwrócić uwagę na kształtowanie prawidłowych nawyków tj.: odpoczynki podczas ciężkiej pracy fizycznej, regularne rozciąganie i masaż.

Fizykoterapia

Fizykoterapia w przypadku uszkodzenia stożka rotatorów ma zastosowanie uzupełniające w przypadku leczenia zachowawczego oraz rehabilitacji pooperacyjnej. Zabiegi mają na celu obniżenie bólu, rozluźnienie napiętych mięśni oraz pobudzenie struktur do jak najszybszego gojenia. Jeśli nie istnieją przeciwwskazania korzystne może być zastosowanie krioterapii, elektroterapii, ultradźwięków, hydroterapii, fali uderzeniowej lub laseroterapii.

Pomoce ortopedyczne

W początkowym etapie rehabilitacji po zabiegu operacyjnym zalecany jest temblak lub orteza obręczy barkowej. Czas noszenia zaopatrzenia jest zależny od decyzji lekarza i fizjoterapeuty.

Leczenie operacyjne

Leczenie operacyjne jest wskazane gdy doszło do całkowitego zerwania lub dużego naderwania stożka rotatorów. W takim przypadku nie należy zwlekać z wykonaniem zabiegu! Jest kilka wariantów leczenia operacyjnego, m.in. metoda artroskopowa, metoda z minimalnym otwarciem oraz metoda otwarta. Lekarz wybiera rodzaj zabiegu biorąc pod uwagę m.in. wiek pacjenta, stopień uszkodzenia oraz dysfunkcje towarzyszące.

Należy pamiętać, że im większy dostęp do miejsca urazu tym lepsze warunki do naprawy oraz lepsza stabilizacja struktur mięśniowych do kości. Jednak przewagą metody artroskopowej jest minimalne nacięcie, które minimalizuje uszkodzenie dodatkowych tkanek podczas zabiegu. Przebieg rehabilitacji po zabiegu będzie zawsze indywidualny ponieważ zależy od wielu czynników. Decyzję o doborze ćwiczeń i momencie powrotu do aktywności powinni wspólnie podejmować lekarz wraz z fizjoterapeutą. Głównymi celami będzie poprawa ruchomości, siły i stabilności stawowej w obrębie wszystkich stawów obręczy barkowej.

Rokowania

W przypadku uszkodzenia stożka rotatorów rokowania są zależne od lokalizacji uszkodzenia, typu uszkodzenia, wieku i ogólnego stanu zdrowia pacjenta. W przypadku zmian zwyrodnieniowych w początkowym etapie istnieją bardzo dobre rokowania. Rehabilitacja może potrwać kilka tygodni ale objawy mogą całkowicie minąć. W przypadku zaawansowanych zmian zwyrodnieniowych stożka rotatorów trudniej o całkowite wyeliminowanie dolegliwości. W przypadku urazu efekty zależą od rodzaju przeprowadzonego zabiegu operacyjnego, właściwego procesu rehabilitacji i stosowania się pacjenta do wskazówek lekarza i fizjoterapeuty.

Jeżeli szukasz informacji o objawach, przyczynach i diagnostyce uszkodzenia stożka rotatorów kliknij tutaj.

Bibliografia

  1. Ignasiak Z.: Anatomia układu ruchu
  2. Brotzman S.B., Wilk K.E.: Rehabilitacja ortopedyczna, tom 1.
  3. Majdan M., Metera K.: Diagnostyka funkcjonalna i leczenie uszkodzeń tkanek miękkich stawu barkowego w wybranych metodach fizjoterapii

Oceń artykuł i pomóż na rozwijać portal

Ocena: 0 - 0 głosy



Opis autora

dnia 2019-03-22

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ


Wasze komentarze: (0)
Nie dodano jeszcze żadnego komentarza.
.


Jednostki Chorobowe







Logowanie / Rejestracja