25 lutego 2019

W przypadku braku przeciwwskazań należy jak najszybciej rozpocząć leczenie. Głównym jego celem będzie łagodzenie dolegliwości bólowych oraz zapobieganie powikłaniom.  Leczenie będzie się składało z wielu różnych elementów terapii.

Leczenie

W przypadku chorych z uszkodzeniami żeber bez powikłań zazwyczaj leczenie polega na podaniu leków przeciwbólowych i przeciwkaszlowych. Konieczny jest odpoczynek i unikanie aktywności fizycznej, która powoduje zwiększenie dolegliwości bólowych. W przypadku pojawienia się odmy opłucnowej i krwawienia konieczny jest drenaż klatki piersiowej i sztuczna wentylacja.

Kiedy dojdzie to wyleczenia powikłań urazu lekarz daje zielone światło na rozpoczęcie rehabilitacji. Rehabilitacja osób ze złamanym lub pękniętym żebrem to długi proces. Gojenie uszkodzonego żebra może potrwać od kilku tygodni do nawet kilku miesięcy!

W przypadku braku przeciwwskazań warto rozpocząć ćwiczenia części ciała, które nie uległy uszkodzeniu oraz rozpocząć delikatne ćwiczenia oddechowe w celu zminimalizowania zagrożenia powikłań krążeniowo-oddechowych. Fizjoterapeuta powinien nauczyć pacjenta prawidłowych zachowań, które wpłyną na zmniejszenie przeciążeń w miejsc urazu. W tej kwestii bardzo ważne jest unikanie wszelkich ucisków i leżenia na bolesnym boku. Ponadto w momencie kaszlu, śmiechu lub kichania warto obiema rękami stabilizować miejsce urazu. Gdy stan pacjenta będzie się poprawiał można włączyć inne elementy terapii.

Kiedy minie okres ostrych objawów bólowych można rozpocząć rozluźnienie mięśniowo-powięziowe rejonu uszkodzenia. Rozluźnienie tkanek miękkich przyspieszy proces regeneracji, poprawi krążenie oraz mobilność stawową. Bardzo ważne by tego typu terapia była delikatna i wykonywana przez doświadczonego fizjoterapeutę (szczególnie jeśli złamanie było z powikłaniami układu oddechowego i narządów wewnętrznych).

Jednym z głównych celów terapii powinna być również stabilizacja. W przypadku ćwiczeń stabilizujących kluczowe jest osiągnięcie prawidłowej pozycji głowy, obręczy barkowej, wydechowego ustawienia klatki oraz neutralnej pozycji odcinka lędźwiowego. Terapia powinna brać także pod uwagę poprawę stabilizacji centralnej. Stabilizacja centralna to kontrola mięśni głębokich tułowia odpowiedzialnych za „centrum” naszego ciała (regionu miedniczno-lędźwiowego) zarówno w warunkach statyki jak i dynamiki. Ćwiczenia stabilizacji będą zmniejszać przeciążenia dnia codziennego oraz pomogą w zmniejszeniu dolegliwości bólowych.

Kiedy dojdzie do uzyskania zrostu kostnego można skupić się na odzyskaniu utraconej ruchomości stawowej stawów żebrowo-kręgowych. Do tego celu pomocne będą ćwiczenia poprawiające ruchomość oraz terapia manualna, która wpłynie na poprawę elastyczności torebek stawowych oraz tkanek okołostawowych.

Na końcowym etapie rehabilitacji korzystne będzie wdrożenie ćwiczeń siłowo-wytrzymałościowych. Korzystne może być włączenie roweru stacjonarnego, orbitreka lub pływania. Ruch będzie powodował stymulację produkcji mazi stawowej (jest niezbędna dla prawidłowego działania stawów) oraz wpłynie na poprawę funkcji układu krążeniowo-oddechowego.

Fizykoterapia

Fizykoterapia w przypadku uszkodzenia żebra może stanowić uzupełnienie terapii. Jej celem jest obniżenie bólu, rozluźnienie napiętych mięśni oraz pobudzenie kości do jak najszybszego zrostu. Jeśli nie ma żadnych przeciwwskazań korzystne może być zastosowanie: laseroterapii, magnetoterapii, termoterapii (okłady ciepłe), fototerapii (lampy rozgrzewające) lub hydroterapii (kąpiele wirowe).

Zaopatrzenie ortopedyczne

W przypadku uszkodzenia żebra zaopatrzenie może mieć rolę wspomagającą. Po urazie korzystne może działać pas żebrowy. Wpłynie on na poprawę stabilności w rejonie uszkodzenia i zmniejszy niekorzystne siły podczas śmiechu, kaszlu czy kichania.

Leczenie operacyjne

Jeśli podczas urazu doszło do dodatkowych urazów klatki piersiowej oraz powikłań ze strony układu oddechowego lub narządów wewnętrznych chory może być poddany leczeniu operacyjnemu. Jeśli dojdzie do powstania odmy opłucnowej i krwawienia pacjent ma zastosowany drenaż klatki piersiowej. U części pacjentów stosuje się wsparcie oddechowe (zazwyczaj przy uszkodzeniu kilku żeber, które wpływają na znaczne zaburzenia biomechaniki oddychania). Przebieg rehabilitacji po zabiegu będzie zawsze indywidualny ponieważ zależy od wielu czynników. Decyzje o doborze ćwiczeń, pionizacji i momencie powrotu do aktywności dnia codziennego powinni wspólnie podejmować lekarz wraz z fizjoterapeutą. Głównymi celami będzie poprawa funkcji układu krążeniowo-oddechowego , siły oraz stabilności w obrębie kręgosłupa i klatki piersiowej.

Rokowania

Rokowania w przypadku pęknięcia lub złamania żeber są zależne od stopnia uszkodzenia i występujących powikłań. W przypadku pęknięcia lub złamania jednego żebra zazwyczaj rokowania są dobre gdzie czas powrotu do sprawności trwa od 1 do 3 miesięcy. W przypadku powikłań ze strony układu oddechowego lub narządów wewnętrznych kluczowe jest leczenie uszkodzonych narządów, gdzie złamanie żebra przechodzi na dalszy plan. Niestety w tego typu przypadkach leczenie może potrwać kilka miesięcy i pozostawić trwałe skutki na zdrowiu pacjenta.

Jeżeli szukasz informacji o objawach, przyczynach i diagnostyce urazów żeber kliknij tutaj.

Bibliografia

  1. Schunke M., Schulte E., Schumacher U., Voll M.:PROMETEUSZ Atlas Anatomii Człowieka. Anatomia ogólna i układ mięśniowo-szkieletowy, MedPharm Polska, Wrocław 2009
  2. Dziak A., D. Tylman, Traumatologia narządu ruchu t. I, PZWL, Warszawa, 1985.
  3. https://www.nursingtimes.net/clinical-archive/accident-and-emergency/management-and-treatment-of-patients-with-fractured-ribs/205761.article
  4. https://www.physioadvisor.com.au/injuries/upper-back-chest/rib-fracture/

Oceń artykuł i pomóż na rozwijać portal

Ocena: 0 - 0 głosy




dnia 2019-02-25

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ


Wasze komentarze: (0)
Nie dodano jeszcze żadnego komentarza.
.


Jednostki Chorobowe







Logowanie / Rejestracja