08 listopada 2018

W przypadku braku przeciwwskazań należy jak najszybciej rozpocząć proces leczenia. Głównym celem terapii będzie złagodzenie dolegliwości bólowych oraz poprawa funkcji nadgartska. Leczenie będzie składało się wielu różnych elementów.

Leczenie

Fizjoterapia

Już od pojawienia się pierwszych objawów przykurczu Dupuytrena wskazana jest rehabilitacja. W przypadku ograniczenia ruchomości oraz sztywności stawu nadgarstkowego i stawów dłoni konieczna może być poprawa zakresów ruchomości. Do tego celu wykorzystać można zarówno ćwiczenia jak i terapię manualną, która poprawi elastyczność torebek stawowych oraz tkanek okołostawowych. Aby ćwiczenia były skuteczne należy je wykonywać regularnie. Dodatkowo bardzo istotne może być rozciąganie by utrzymać lub poprawić zakres ruchomości w stawach zagrożonych przykurczem.

Fizjoterapię warto rozpocząć od rozluźniania mięsniowo-powięziowego przedramienia, ramienia oraz dłoni. Dodatkowo pomocne może być rozluźnienie odległych mięśni, które mogą w sposób pośredni przyczyniać się do powstania dolegliwości.  Rozluźnienie tkanek miękkich zmniejszy napięcie struktur mięśniowo-powięziowych, poprawi krążenie oraz  mobilność stawową. Dodatkowo zostaną usunięte zrosty i zwłóknienia w obrębie mięśni i powięzi. Bardzo ciekawym uzupełnieniem terapii wykonywanej przez fizjoterapeutę jest automasaż. Wielu pacjentów bardzo chwali sobie piłki z kolcami „jeżyki” którymi wykonuje silny i regularny masaż dłoniowej części ręki (ważne by masować dłoń o piłkę umieszczona na podłożu a nie ściskać piłeczkę(!) - ściskanie, może zwiększyć objawy). 

Dla poprawy stanu deformacji dłoni kluczowe są również ćwiczenia siłowe. Chodzi o zmniejszenie dysbalansu między skróconymi i mocnymi zginaczami a osłabionymi prostownikami. Ćwiczenia należy wprowadzać stopniowo odpowiednio do stanu choroby.
Dla uzyskania efektów terapii bardzo ważna jest profilaktyka. Należy w każdych warunkach pamiętać o właściwych nawykach. Chodzi tu głównie o unikanie pracy wymagającej długiego i mocnego ściskania i trzymania przedmiotów w chorej ręce. Jeśli nasz tryb życia nie pozwala nam na zmianę nawyków warto pomyśleć o regularnym rozciąganiu i rozluźnianiu przeciążonych mięśni.

W przypadku konieczności podjęcia leczenia operacyjnego fizjoterapia przed zabiegiem ma za zadanie rozluźnienie i możliwie jak największe rozciągnięcie rozcięgna dłoniowego. Aby zapobiec powikłaniom pooperacyjnym i przyspieszyć powrót do sprawności.

Fizykoterapia

W celu rozluźnienia przykurczu dłoni oraz zmniejszenia dolegliwości bólowych stosuje się zabiegi rozgrzewające, tj. nagrzewanie lampą sollux, kąpiele wirowe, laseroterapię, ultradźwięki oraz jonoforezę z lekami rozmiękczającymi blizny.

Zaopatrzenie ortopedyczne

Stosowane jest najczęściej po zabiegu operacyjnym. Najczęściej wykorzystuje się różnego rodzaju szyny lub ortezy nie pozwalające na zaciskanie dłoni. Tego typu pomoc stanowi profilaktykę ponownych przykurczy.

Leczenie operacyjne

Wskazaniami do leczenia operacyjnego jest brak rezultatów leczenia zachowawczego oraz występowanie objawów nie pozwalających na wykonywanie podstawowych czynności codziennych. O konieczności przeprowadzenia zabiegu operacyjnego zadecyduje lekarz po ocenie funkcji ręki i diagnostyki obrazowej. Istnieje kilka metod leczenia operacyjnego

  • fasciotomia igłowa: najmniej inwazyjna metoda wykonywana w znieczuleniu miejscowym. Polega na wbiciu igły nad przykurczem i rozdzieleniu pasma zgrubiałej tkanki.

  • fasciotomia: polega na wykonaniu nacięcia ręki i palców oraz usunięciu chorej tkanki.

  • dermofasciotomia: najbardziej skomplikowany zabieg polegający na usunięciu zgrubiałej tkanki podskórnej oraz skóry. W miejsce usuniętej skóry wstawia się skórę pobraną z kończyny górnej lub z pachwiny. Zabieg ten wykonuje gdy przykurcz wystąpił przed 50 rokiem życia lub powrócił po wcześniejszych zabiegach chirurgicznych.

Przebieg rehabilitacji po zabiegu będzie zawsze indywidualny, ponieważ zależy od wielu czynników. Decyzje o doborze ćwiczeń powinni wspólnie podejmować lekarz wraz z fizjoterapeutą. Głównym celem rehabilitacji będzie poprawa ruchomości, siły i stabilności stawowej w obrębie dłoni.

Rokowania

W przypadku przykurczu Dupuytrena bardzo ciężko mówić o precyzyjnych rokowaniach. Jeśli pacjent zastosuje się do zasad profilaktyki i rozpocznie proces rehabilitacji to efektem leczenia powinno być zatrzymanie postępu choroby a nawet przywrócenie prawidłowego ustawienia dłoni. W przypadkach kiedy choroba ma charakter genetyczny lub pacjent nie ma możliwości odciążania dłoni możemy mówić tylko o spowolnieniu choroby. W takich przypadkach leczenie zakończy się zabiegiem operacyjnym.

Jeżeli szukasz informacji o objawach, przyczynach i diganostyce przykurczu Dupuytrena kliknij tutaj.

Bibliografia:

  1. Brotzman S.B., Wilk K.E.: Rehabilitacja ortopedyczna, tom I

  2. Ignasiak Z.: Anatomia układu ruchu

  3. Schunke M., Schulte E., Schumacher U., Voll M.:PROMETEUSZ Atlas Anatomii Człowieka. Anatomia ogólna i układ mięśniowo-szkieletowy, MedPharm Polska, Wrocław 2009

Oceń artykuł i pomóż na rozwijać portal

Ocena: 0 - 0 głosy




dnia 2018-11-08

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ


Wasze komentarze: (0)
Nie dodano jeszcze żadnego komentarza.
.


Jednostki Chorobowe







Logowanie / Rejestracja