02 lutego 2020

Prawidłowa pielęgnacja małego dziecka jest tak samo ważna jak terapia. Poprzez prawidłowe nawyki możemy zapewnić swojemu dziecku dobre warunki rozwoju. Sprawą wartą uwagi są błędy podczas pielęgnacji. Błędy pojawiają się nagminnie podczas różnych czynności pielęgnacyjnych. Młodzi rodzice bardzo często robią wiele rzeczy nieświadomie co wynika z braku doświadczenia oraz wiedzy, co na tym etapie jest zupełnie normalne :)

W przypadku pielęgnacji dzieci zdrowych jak i tych z niepełnosprawnością należy szukać wiedzy u specjalistów, którzy nawet krótkim instruktażem są w stanie nauczyć prawidłowych wzorców i zachowań. Rola rodzica jest tu kluczowa, ponieważ jest równie ważna co rola lekarza, fizjoterapeuty czy innego specjalisty. Pamiętać należy, że to mama i tata są z dzieckiem przez większość czasu i to oni mają największy wpływ na prawidłowy rozwój swojego dziecka.

Przewijanie i ubieranie to jedne z elementów pielęgnacji. Są to czynności, które wykonujemy kilkakrotnie w ciągu dnia. Warto nauczyć się wykonywać je prawidłowo. Podstawą każdej czynności pielęgnacyjnej jest spokój dziecka. Ważne by nie rozpoczynać pielęgnacji gdy Twoje dziecko płacze, krzyczy lub jest rozdrażnione. Jeśli tego nie uszanujemy to możemy utrudnić sobie życie. Skutkować to może lękiem przed każdym następnym rozbieraniem. Dzieci zapamiętują kolejność zdarzeń, dlatego jeśli raz czy drugi będą ubierane bądź przewijanie podczas płaczu, to z czasem będą robić to notorycznie. Stąd później uwagi rodziców: ,,moje dziecko zawsze płacze przy ubieraniu”, ,,dziecko nie lubi się ubierać” itp. Na negatywną reakcję dziecka może mieć wpływ dużo innych czynników, ale wyeliminujmy chociaż jeden z nich wybierając moment, kiedy dziecko jest aktywne, w dobrym nastroju. Spokój dziecka daje nam możliwość z ubierania i przewijania zrobić czas na budowania relacji, poprzez rozmowę, zabawę oraz naukę swojego ciała.

Przewijanie tak samo jak ubieranie powinno odbywać się, kiedy dziecko leży na plecach. Istotne jest, by wybrać takie miejsce, które zagwarantuje swobodę ruchów, zarówno dla rodzica jak i dziecka. Należy przygotować wszystkie potrzebne akcesoria, tak by nie przedłużać ewentualnej frustracji dziecka.

Kiedy jesteśmy gotowi zaczynamy przewijanie. Kładziemy dziecko na plecach, podchodzimy od przodu i rozmawiamy tak, by dziecko utrzymywało wzrok na naszej twarzy (będzie to wpływało na symetrię ustawienia głowy). Jest to niezwykle ważne u dzieci z asymetrią (tułowia lub/i głowy). Możemy dodatkowo pokazać jakąś grzechotkę na wysokości pępka, tak by dziecko skupiło wzrok na zabawce i wyciągnęło do niej ręce. Miejsce nad pępkiem jest środkiem ciała, więc wyciągnięcie rąk do grzechotki zaktywizuje symetrię ustawienia tułowia na podłożu. Dziecko dzięki temu nauczy się równomiernie rozkładać ciężar ciała na obie strony pleców.

W przypadku dzieci z tendencją do odginania (nadmierne unoszenie pleców do góry, poprzez opieranie się na głowie i kończynach dolnych) istotne jest dociążenie kręgosłupa, który powinien na całej swojej długości spoczywać na podłożu. Chcąc zniwelować odginanie należy przy każdym przewijaniu i ubieraniu unosić zgięte nóżki dziecka do góry. Można pokazywać stopy maluchowi, można łączyć stopy dziecka z rączkami, tak by zniwelować wygięcie w dolnym odcinku kręgosłupa. Gdy będziemy to robić systematycznie wypracujemy u dziecka nawyk sięgania po swoje stopy, co zaowocuje prawidłowym ustawieniem miednicy w pozycji na plecach.

Kolejnym ważnym aspektem przewijania i ubierania jest ruch i zmiana pozycji. Ważne jest bowiem, aby podczas przewijania i ubierania dołączyć element obrotu. W ten prosty sposób nauczymy dziecko: przenoszenia ciężaru ciała z jednej strony na drugą, przygotujemy do czynnego obrotu, dodamy stymulacji oraz zachęcimy do zmiany pozycji (w przypadku spokojnych dzieci jest to bardzo pomocne).

Prawidłowy obrót podczas przewijania i ubierania powinien być powtarzany przy każdym zapięciu pieluchy bądź wkładaniu rękawa lub nogawki. Wychodzi wtedy kilka obrotów podczas jednego podejścia i kilkadziesiąt w ciągu całego dnia. To bardzo dużo, a wręcz wystarczająco by wdrożyć nowy nawyk u dziecka. Należy oczywiście pilnować, by robić to dobrze. Pamiętajmy by nogi były zgięte zarówno w biodrach jak i w kolanach, a pupa dziecka leżała na podłożu. Dodatkowo należy pilnować by głowa nie odginała się do tyłu. Im lepiej będziemy to robić, tym szybciej dziecko ,,załapie” o co chodzi. Malec musi czuć pewny chwyt rodzica, wtedy zaufa nam, napnie odpowiednie mięśnie i włączy się do pracy. W przyszłości zaowocuje to lepszą: stabilizacją mięśniową, koordynacją oraz reakcją równoważną.

Ważnym aspektem ubierania się jest ustawienie rączek i nóżek. Starajmy się zawsze zakładać nogawki spodenek na zgiętych nogach, tak by nie dodawać zbędnego napięcia mięśniowego. Rękawki również zakładamy na rozluźnionych rączkach, sprowadzając je do osi ciała. Nigdy nie róbmy tego kiedy dziecko jest rozdrażnione i wygina ręce do tyłu, opiera je na podłodze i prostuje ze złości. Ubierając je wtedy jeszcze bardziej pogłębiamy ten stan, zwiększając napięcie mięśniowe dziecka (jest to szczególnie istotne u dzieci ze wzmożonym napięciem mięśniowym).

Pamiętamy, że zakładając jedną nogawkę, obracamy dziecko na drugi boczek, wkładamy drugą nogawkę i z powrotem kładziemy na plecach. Taki rytuał powtarzamy zawsze aż wejdzie nam to w nawyk.



Podsumowując pamiętajmy, że każde dziecko jest inne i nie każde da się nauczyć wszystkiego tak od razu,
często potrzebny jest czas i cierpliwość. Nauka prawidłowej ,,obsługi” małego dziecka jest niezwykle ważna i procentuje właściwym kierunkiem rozwoju. Umiejętne wprowadzanie prawidłowych wzorców w codzienności ułatwia życie zarówno dziecku jak i rodzicom, którzy mają wówczas mniej obaw. Sytuacja rodziców i dziecka jest znacznie prostsza u dzieci zupełnie zdrowych. W przypadku dzieci z niepełnosprawnością często pod uwagę należy wziąć kilka czynników. Dlatego pielęgnacja jest wtedy sprawą indywidualną (ocena potrzeb i korzyści dziecka)

Pamiętaj, że to ty spędzasz z dzieckiem najwięcej czasu dlatego staraj się unikać podstawowych błędów:

- Nie ubieraj dziecka na siedząco, jeśli nie potrafi ono utrzymać się w tej pozycji.

- Nie podnoś nóg i pupy dziecka zbyt wysoko do góry w pozycji leżącej tyłem, ponieważ jest to zbyt duże obciążenie zarówno dla bioder jak i dla kręgosłupa.

- Nie ubieraj dziecka kiedy jest złe i napięte bo tylko dodasz mu niepotrzebnych bodźców (wiem, że nie jest to proste) .

Pamiętajmy, że niemowlę nie lubi gwałtownych ruchów i nagłych zmian. Zanim podejdziemy do dziecka uprzedźmy go co będziemy robić. Wykonujmy ruchy powoli, nie spiesząc się i co najważniejsze mówmy do dziecka podczas przewijania i ubierania! Łapmy kontakt wzrokowy i emocjonalny, aby pielęgnacja stała się przyjemna i korzystna dla rozwoju naszego malucha.

Zachęcam do komentowania:)

Oceń artykuł i pomóż na rozwijać portal

Ocena: 5 - 1 głosy




dnia 2020-02-02

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ


Wasze komentarze: (0)
Nie dodano jeszcze żadnego komentarza.
.








Logowanie / Rejestracja