19 czerwca 2019

W przypadku braku przeciwwskazań należy jak najszybciej rozpocząć proces leczenia. Głównym celem terapii będzie złagodzenie dolegliwości bólowych oraz poprawa funkcji stawu kolanowego. Leczenie będzie składało się wielu różnych elementów.

Leczenie

Leczenie pasma biodrowo-piszczelowego powinno być zawsze indywidualne w stosunku do przebiegu objawów oraz innych schorzeń współistniejących.

Proces rehabilitacji powinien się rozpocząć od rozluźniania napięć mięśniowo-powięziowych w obrębie uda oraz podudzia. Przyspieszy to  proces regeneracji tkanek poprawi krążenie oraz mobilność. Przyczyni się to do przełamania zrostów w obrębie mięśni oraz powięzi. Szczególnie istotne jest rozluźnienie odwodzicieli stawu biodrowego oraz samego pasma. Bardzo korzystne jest rolowanie tych rejonów na rolerze (specjalnym wałku do masowania) lub specjalnej piłce.

Aby zmniejszyć napięcie oraz uczucie sztywności w mięśniach zlokalizowanych 
w obrębie uda oraz podudzia warto rozpocząć rozciąganie. Jest to szczególnie ważne ponieważ pod wpływem aktywności dnia codziennego, jak i sportu nasze mięśnie mają tendencje do skracania się i sztywności. Aby właściwie rozciągnąć mięśnie fizjoterapeuta powinien pokazać odpowiednie pozycje i techniki.

Kolejnym etapem rehabilitacji są ćwiczenia, które poprawią zakres ruchomości w poszczególnych stawach kończyny dolnej. Im większa elastyczność naszego układu ruchu tym mniej przeciążeń, lepsza technika biegu i większa amortyzacja.

Jeśli jednym z czynników pojawienia się przeciążeń jest asymetria układu ruchu konieczna będzie praca nad zminimalizowaniem jej objawów. Niestety w dorosłym życiu nie ma już możliwości całkowitej korekcji poszczególnych elementów układu ruchu.

Wraz z rozpoczęciem terapii warto także rozpocząć ćwiczenia stabilizacji stawu kolanowego. Ćwiczenia te będą polegały na nauce obciążania nogi w osi (pomiędzy szpotawością a koślawością) dla niej przeznaczonej. Kluczowe będzie również obciążenie stawu nie dopuszczając do przeprostu. Obciążanie wszystkich stawów w prawidłowej osi znacznie minimalizuje przeciążenia i chroni powierzchnie stawowe przed szybszym zużyciem. Jeśli dolegliwości bólowe będą się zmniejszać ćwiczenia stabilizacji będzie można rozpocząć na niestabilnym podłożu oraz w dynamice.

Warto także poprawić stabilizację centralną, a więc prawidłową aktywność głębokich mięśni tułowia. Są one odpowiedzialne za kontrolowanie „centrum” naszego ciała (regionu miedniczno-lędźwiowego) zarówno w warunkach statyki jak i dynamiki. Do mięśni tych zaliczamy m.in. mięsień poprzeczny brzucha, mięsień wielodzielny, mięsień skośny wewnętrzny brzucha, mięśnie dna miednicy oraz przeponę. To właśnie te mięśnie zapewniają nam prawidłową stabilizację okolicy dolnego tułowia. Stabilizacja wpływa na lepszą kontrolę i stabilność stawów na obwodzie.

W trakcie trwania rehabilitacji warto wprowadzić trening zastępczy. Korzystny może być rower lub pływanie lub inna aktywność nie wymagająca biegania. Moment powrotu do biegania oraz kilometraż tygodniowy to indywidualna sprawa ponieważ zależy od kilku czynników (m.in. postępów leczenia).

Fizykoterapia

Zabiegi z zakresu fizykoterapii stosuje się tylko jako uzupełnienie terapii. W przypadku przeciążenia pasma biodrowo-piszczelowego zabiegi mają na celu działać przeciwbólowo, przeciwzapalnie i regeneracyjnie. Korzystne może być stosowanie  krioterapii, fali uderzeniowej oraz hydroterapii.

Pomoce ortopedyczne

W przypadku ITBS używanie różnego rodzaju sprzętu ortopedycznego nie daje udowodnionej poprawy.

Leczenie operacyjne

W przypadku dysfunkcji pasma biodrowo-piszczelowego praktycznie nie ma wskazań do leczenia operacyjnego.

Rokowania

W przypadku dysfunkcji pasma biodrowo-piszczelowego rokowania są zależne od czasu trwania stanu zapalnego i jego przyczyny. W większości przypadków terapia indywidualna z doświadczonym fizjoterapeutą w przeciągu kilku tygodni przynosi bardo dobre rezultaty. W przypadku zaawansowanych biegaczy, którzy mają duże zmiany przeciążeniowe leczenie może potrwać dłużej.

Jeżeli szukasz informacji o objawach, przyczynach i diagnostyce przeciążenia pasma biodrowo-piszczelowego kilknij tutaj.

Bibliografia:

  1. A. Kapandji, Anatomia funkcjonalna stawów. Tom 2. Kończyna dolna.

  2. Ignasiak, Anatomia układu ruchu

Oceń artykuł i pomóż na rozwijać portal

Ocena: 0 - 0 głosy




dnia 2019-06-19

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ


Wasze komentarze: (0)
Nie dodano jeszcze żadnego komentarza.
.


Jednostki Chorobowe







Logowanie / Rejestracja