28 listopada 2018

W przypadku braku przeciwwskazań należy jak najszybciej rozpocząć proces leczenia. Głównym celem terapii będzie złagodzenie dolegliwości bólowych oraz poprawa funkcji w obrębie nadgartska. Leczenie będzie składało się wielu różnych elementów.

.

Leczenie

Decyzja o wyborze leczenia nie jest prosta. Według literatury strategia leczenia powinna się opierać na leczeniu za pomocą iniekcji sterydowych (często kilku) lub interwencji chirurgicznej. Jednakże w wielu przypadkach to proces rehabilitacji przynosi bardzo pozytywne efekty oraz powrót do sprawności.

Fizjoterapia

Na wczesnym etapie dysfunkcji warto rozpocząć rehabilitację. Dąży ona do leczenia przyczyn problemów, a nie tylko objawów. Na proces rehabilitacji będzie składało się wiele różnych elementów terapii. Należy pamiętać, żeby każdy element był dostosowany do obecnego stanu pacjenta (bardziej delikatna terapia w stanie ostrym).

Terapię warto rozpocząć od rozluźniania mięśniowo-powięziowego przedramienia, ramienia oraz dłoni. Rozluźnienie tkanek miękkich zmniejszy napięcie tkanek, poprawi krążenie oraz mobilność stawową. Dodatkowo mogą zostać usunięte zrosty i zwłóknienia w obrębie mięśni i powięzi.

Bardzo ciekawym uzupełnieniem terapii jest automasaż. Wielu pacjentów bardzo chwali sobie piłki z kolcami „jeżyki”, które można wykorzystać do masażu dłoni. Podczas automasażu ważne jest by masować dłoń o piłkę umieszczona na stabilnym podłożu. Istotny jest także rejon masażu - omijamy bezpośrednie miejsce problemu, natomiast rozluźniamy mięśnie i ścięgna, które zmierzają do zgrubienia i miejsca przeskoku. Jest rzeczą bardzo ważną by nie ściskać piłeczki. Ściskanie, może nasilić objawy!

W przypadku ograniczenia ruchomości stawu nadgarstkowego oraz pozostałych stawów dłoni konieczna może być poprawa zakresów ruchomości. Do tego celu wykorzystać można zarówno ćwiczenia, rozciąganie jak i terapię manualną (poprawi elastyczność torebek stawowych oraz tkanek okołostawowych).

Dla poprawy stanu deformacji dłoni kluczowe są również ćwiczenia siłowe. Chodzi o zmniejszenie dysbalansu między skróconymi i mocnymi zginaczami a osłabionymi prostownikami. Ćwiczenia należy wprowadzać stopniowo, odpowiednio do obecnych objawów.

Dla utrwalenia efektów terapii bardzo ważna jest profilaktyka. Należy w każdych warunkach pamiętać o właściwych nawykach. Chodzi tu głównie o unikanie pracy wymagającej długiego i mocnego ściskania i trzymania przedmiotów w chorej ręce. Jeśli nasz tryb życia nie pozwala  na zmianę nawyków warto pomyśleć o regularnym rozciąganiu i rozluźnianiu przeciążonych mięśni.

Fizykoterapia

W celu rozluźnienia napięć mięśniowo-powięziowych, złagodzenia stanu zapalnego oraz zmniejszenia dolegliwości bólowych, pomocne mogą być zabiegi: krioterapii, hydroterapii (masaż wirowy), laseroterapii oraz jonoforezy z lekami przeciwzapalnymi.

Zaopatrzenie ortopedyczne

W przypadku palca strzelającego nie ma zaopatrzenia ortopedycznego, które może przyczynić się do rozwiązania przyczyn problemu.

Leczenie operacyjne

Wskazaniami do leczenia operacyjnego jest brak rezultatów leczenia zachowawczego (rehabilitacja, leczenie za pomocą iniekcji z kortykosteroidów). O konieczności przeprowadzenia zabiegu decyduje lekarz po ocenie funkcji ręki i diagnostyki obrazowej. W przypadku palca strzelającego wykonuje się prosty zabieg w znieczuleniu miejscowym. Zabieg poleca na rozcięciu troczka powodującego ograniczony ruch ścięgna zginaczy. Przebieg rehabilitacji po  zabiegu będzie zawsze indywidualny, ponieważ zależy od wielu czynników. Decyzje o doborze ćwiczeń powinni wspólnie podejmować lekarz wraz z fizjoterapeutą. Głównymi celami będzie poprawa ruchomości, siły i stabilności stawowej w obrębie dłoni.

Rokowania

W przypadku palca strzelającego rokowania są zależne od stopnia zaawansowania problemu. W przypadku gdy do zblokowania palca dochodzi po krótkiej intensywnej pracy, łatwiej o złagodzenie stanu zapalnego i zlikwidowanie problemu. W przypadku długotrwałych przeciążeń dłoni na przestrzeni lat ścięgna zginaczy i ich troczki mogą być uszkodzone, co może ograniczyć możliwości leczenia zachowawczego.

Jeżeli szukasz informacji o objawach, przyczynach i diagnostyce palca strzelającego kliknij tutaj.

Bibliografia:

  1. Dziak A.: Urazy i uszkodzenia w sporcie.

  2. Papież K. i in.: Ocena wyników leczenia operacyjnego palców trzaskających (przeskakujących) i poprawy jakości życia w oparciu o kwestionariusz PEM (Patient Evaluation Measure).

  3. Jeka S.: Reumatyzm tkanek miękkich.

  4. OSHA: Ergonomics: The Study of Work.

  5. Strychar J.: Dlaczego boli ręka?

 

Oceń artykuł i pomóż na rozwijać portal

Ocena: 0 - 0 głosy




dnia 2018-11-28

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ


Wasze komentarze: (0)
Nie dodano jeszcze żadnego komentarza.
.


Jednostki Chorobowe







Logowanie / Rejestracja