27 listopada 2018

W przypadku braku przeciwwskazań należy jak najszybciej rozpocząć proces leczenia. Głównym celem terapii będzie złagodzenie dolegliwości bólowych oraz poprawa funkcji nadgartska. Leczenie będzie składało się wielu różnych elementów.

Leczenie

Podstawową formą leczenia niestabilności nadgarstka jest rehabilitacja. Leczenie operacyjne jest rozważane jeżeli stopień niestabilności jest znaczny a metody zachowawcze nie przynoszą poprawy. 

Fizjoterapia

W przypadku niestabilności nadgarstka należy rozpocząć proces rehabilitacji. Terapię warto rozpocząć od poprawy stabilizacji mięśniowej, która przyczyni się do trwałej zmiany nieprawidłowych obciążeń. W przypadku ćwiczeń stabilizujących kluczowe jest osiągniecie prawidłowego ustawienia osi nadgarstka (przypadającej w podporze na pięściach mniej więcej na okolicę drugiej i trzeciej kości śródręcza).

Ćwiczenia stabilizujące powinno się rozpocząć od minimalnego obciążenia stawu. W przypadku braku dolegliwości bólowych należy zwiększać obciążania i podnosić trudność ćwiczeń (np. poprzez dodanie niestabilnego podłoża). Bardzo istotna będzie również praca nad wyrównaniem dysbalansu mięśniowego (rozluźnienie i rozciągnięcie mięśni przeciążonych a wzmocnienie osłabionych). Ćwiczenia  wymagają dużo cierpliwej pracy zarówno w gabinecie fizjoterapeuty jak i w domu. Efektem ćwiczeń stabilizacyjnych będzie zmniejszenie przeciążeń dnia codziennego oraz złagodzenie dolegliwości bólowych.

Kolejnym elementem terapii powinno być rozluźnienie mięśniowo-powięziowe przedramienia oraz dłoni. Pomocne może być, także rozluźnienie innych rejonów układu ruchu, które w sposób pośredni mogą przyczyniać się do powstania dolegliwości. Rozluźnienie tkanek miękkich przyspieszy  proces regeneracji, poprawi krążenie oraz  mobilność stawową. Dodatkowo mogą zostać usunięte zrosty i zwłóknienia w obrębie mięśni i powięzi.

W przypadku ograniczenia ruchomości oraz sztywności w obrębie dłoni, nadgarstka oraz stawu łokciowego konieczna jest poprawa zakresu ruchomości. Do tego celu wykorzystać można zarówno ćwiczenia, rozciąganie jak i terapię manualną (poprawi elastyczność torebki stawowej oraz tkanek okołostawowych). Aby ćwiczenia były skuteczne należy je wykonywać regularnie.

Dla utrzymania efektów terapii bardzo ważna jest profilaktyka. Należy w każdych warunkach pamiętać o właściwych nawykach. Chodzi tu głównie o unikanie pracy wymagającej długiego i mocnego ściskania i trzymania przedmiotów w chorej ręce. Jeśli nasz tryb życia nie pozwala na zmianę nawyków warto pomyśleć o regularnym rozciąganiu i rozluźnianiu przeciążonych mięśni.

Fizykoterapia

Uzupełnieniem terapii mogą być zabiegi: laseroterapii, magnetoterapii, hydroterapii lub ciepłolecznictwa. Zabiegi te mają działanie: rozluźniające,  przeciwbólowe oraz poprawiające ukrwienie, co w efekcie przyspiesza proces regeneracji.

Zaopatrzenie ortopedyczne

W przypadku niestabilności nadgarstka zaopatrzenie ortopedyczne może być bardzo pomocne. Zarówno w stanie ostrym jak i przewlekłym pomocny może być stabilizator stawu nadgarstkowego. Ogranicza on skrajne ruchy stawu, w których najczęściej pojawiają się dolegliwości bólowe. Należy jednak pamiętać, że stabilizator powinien być używany tylko w momentach największych przeciążeń, maksymalnie przez kilka godzin dziennie. W każdym przypadku należy dążyć do treningu właściwego systemu stabilizacji jakim jest nasz układ mięśniowo-stawowy.

Leczenie operacyjne

Leczenie operacyjne jest konieczne jeśli leczenie zachowawcze nie przyniosło efektów lub mamy do czynienia z dużym stopniem niestabilności. W zależności od rozległości problemu (rodzaj uszkodzenia, ilość uszkodzonych struktur) lekarz decyduje o wyborze zabiegu. Jest wiele różnych technik leczenia operacyjnego w obrębie nadgarstka. W przypadkach mniej poważnych konieczna może okazać się rekonstrukcja uszkodzonych więzadeł lub torebki stawowej. W przypadku znacznej niestabilności konieczna może być repozycja kości nadgarstka z zastosowaniem stabilizacji za pomocą śrub lub wkrętów. W przypadku bardzo dużej niestabilności oraz nasilonych zmian zwyrodnieniowych lekarz może zdecydować się na wykonanie artrodezy (zespolenie lub usztywnienie stawu). Zabieg polega na korekcji ustawienia kości oraz stabilizacji za pomocą metalowych płytek lub śrub.

Przebieg rehabilitacji po  zabiegu będzie zawsze indywidualny, ponieważ zależy od wielu czynników. Decyzje o doborze ćwiczeń powinni wspólnie podejmować lekarz wraz z fizjoterapeutą. Głównymi celami będzie poprawa funkcji, siły mięśniowej i stabilności stawowej w obrębie dłoni.

Rokowania

W przypadku leczenia niestabilności wszystko zależy od stopnia uszkodzenia, wykonywanej pracy oraz zastosowanej terapii. Przy odpowiedniej strategii leczenia w przypadku niewielkiej niestabilność rokowania są pomyślne. W przypadku dużej niestabilności i pracy zawodowej wykonywanej dłońmi leczenie może się zakończyć zabiegiem operacyjnym.

Jeżeli szukasz informacji o objawach, przyczynach i diagnostyce niestabilności nadgarstka kliknij tutaj.

Bibliografia:

  1. Schunke, E. Schulte, U. Schumacher, M. Voll, K. Wesker-  Prometeusz Atlas Anatomii Człowieka

  2. Ignasiak - Anatomia układu ruchu

  3. Gaździk – Ortopedia i Traumatologia

  4. Coote, P. Haslam Ortopedia i reumatologia

  5. Wiktor Dega Ortopedia i Rehabilitacja Tom 1

 

Oceń artykuł i pomóż na rozwijać portal

Ocena: 0 - 0 głosy




dnia 2018-11-27

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ


Wasze komentarze: (0)
Nie dodano jeszcze żadnego komentarza.
.


Jednostki Chorobowe







Logowanie / Rejestracja