20 października 2018

W rozwoju dziecka występują tak zwane kamienie milowe (zdobywanie określonych umiejętności) takie jak: czworakowanie, chodzenie lub siadanie. Obserwowanie świata z pozycji siedzącej jest o wiele bardziej interesujące niż leżenie. Dlaczego dziecko posadzone nie siedzi? czy sadzanie dziecka jest dobre? to częste pytania rodziców. Posadzenie dziecka i podtrzymywanie go poduszkami lub rękami to jednak nie to samo co samodzielne siedzenie! Fizjoterapeuci, którzy pracują z dziećmi zgodnie twierdzą, że przyspieszanie faz rozwojowych nie jest dla małych pacjentów korzystne!

Siedzenie tak jak każdy etap pierwszego roku życia jest niesamowicie ważny. Pojawienie się nowego etapu rozwoju niesie za sobą pewne wyzwania. Dziecko buduję stabilizację tułowia, równowagę oraz koordynację. Każdy nowy etap ma swoje zadanie i przygotowuje dziecko do zdobywania kolejnych umiejętności.

Czytaj także: umiejętności dziecka do 3 miesiąca życia - na co zwrócić uwagę

Dla wszystkich dorosłych, pozycja siedząca kojarzy się z odpoczynkiem. W praktyce jeśli siedząc podpieramy plecy to organizm nie przemęcza się. Jeśli jednak zabierzemy oparcie i będziemy dążyć do prawidłowej pozycji (głowa, barki, kręgosłup w jednej linii patrząc z boku) to jest to bardzo wymagające zadanie. Dlatego niemowlę kiedy chce usiąść musi się sporo napracować.

Pozycja siedząca jest dla malucha niezwykle atrakcyjna i pozwala na odkrywanie wielu nowych możliwości. Podczas siedzenia można lepiej wykorzystać rączki do jedzenia, zabawy oraz do przeglądania ciekawych książeczek.

Kiedy dziecko samodzielnie siada to rozpoczyna się nowy etap rozwoju motorycznego. Przebywanie w pozycji siedzącej wpływa na kształtowanie się prawidłowych krzywizn kręgosłupa (szczególnie kifozy piersiowej i lordozy lędźwiowej). Ponadto dziecko buduję stabilność tułowia oraz stabilność obręczy biodrowej i barkowej. W pozycji siedzącej następuje także bardzo szybki rozwój precyzyjnej funkcji kończyny górnej. Pozycja siedząca to również nieustanny trening równowagi i koordynacji. Dziecko kiedy jest ciekawe sięga po różne przedmioty co powoduje zachwiania a czasem upadki jednak dzięki temu z każdym kolejnym razem stabilność się poprawia.

Zdrowe niemowlę siada na dwa sposoby, albo z pozycji czworaczej poprzez siadanie na jedną bądź drugą stronę, lub z podporu bokiem na łokciu. W przypadku fizjologicznego rozwoju pierwsze próby samodzielnego siadania przypadają pomiędzy 7 a 10 miesiącem życia, jednak należy pamiętać, że każde dziecko jest inne i rozwija się w swoim tempie. Nie należy nic przyspieszać ani denerwować się, że część rówieśników już siedzi. Nie należy skrupulatnie przeglądać tabelek rozwojowych dziecka ponieważ są one poglądowe i nie mówią nic o indywidualnym tempie rozwoju, która może powodować opóźnienie lub przyspieszenie zdobywania nowych umiejętności często o 2-3 miesiące.


Sadzanie dziecka


Najważniejsze dla prawidłowego rozwoju jest by poszczególne etapy występowały płynnie po sobie, co pozwala dziecku na prawidłowy rozwój psycho-ruchowy i gotowość do podejmowania kolejnych wyzwań. W wielu przypadkach dochodzi jednak do zaburzenia indywidualnego rozwoju niemowlaka gdzie dzieci zostają posadzone. Jest to najczęściej związane z siedzeniem w foteliku samochodowym, krzesełku do karmienia lub wózku spacerowym. Często rodzice lubią sadzać dziecko i bawić się z nim w tej pozycji bo już nie mogą doczekać się postępów malucha. Za posadzenie dziecka często odpowiedzialne są także babcie i dziadkowie. Są oni wychowani w innych czasach kiedy nie było dużej świadomości prawidłowego rozwoju ruchowego dlatego w wielu zachowaniach nie widzą nic groźnego. Ponadto dla większości z nich sukcesy wnuczka czy wnuczki są najważniejsze więc cel uświęca środki.|

Dziecko posadzone - konsekwencje

Czytaj także: Obniżone napięcie mięśniowe u niemowląt

Niestety dziecko posadzone to wiele niekorzystnych konsekwencji. Podpierając dziecko w pozycji siedzącej zaburzamy naturalny proces rozwoju. Posadzone dziecko nie ma właściwej stabilizacji mięśniowej przez co siedzi na kości ogonowej w totalnej kifozie (zgarbione całe plecy), taka pozycja ma dodatkowo wpływ na nieprawidłowe ustawienie głowy. Ponadto dziecko posadzone nie posiada prawidłowych reakcji równoważnych i obronnych przed ewentualnym upadkiem co wiąże się z większą siłą uderzenia.

Nieprawidłowe ustawienie kręgosłupa może mieć również swoje konsekwencje w przyszłości! Należy pamiętać, że układ kostny stale się rozwija a niekorzystne obciążenia wpływają na prawidłową budowę kręgów. Długotrwałe przebywanie w nieprawidłowym siadzie w przyszłości może sprzyjać powstaniu wad postawy takich jak:

  • skrzywienia kręgosłupa (skolioza)

  • plecy okrągłe (hiperkifoza)

  • pochylenie głowy (protrakcja głowy)

  • pochylona barki (protrakcja barków)

Ważny jest także aspekt pedagogiczny sadzania dzieci. Dziecko posadzone bardzo szybko docenia nową pozycję, jednak samemu nie potrafi jej osiągnąć. Taka sytuacja powoduje irytację, aż w końcu płacz. To kolejny argument na to, że wszystko ma swój właściwy czas.

W przypadku zdobywania nowych umiejętności. Duże znaczenie ma indywidualny charakter dziecka. Część dzieci będzie ruchliwa i energiczna przez co ma dużą ilość „treningu”, który wpływa na rozwój motoryczny. Inne maluchy są spokojne i nie mają większej potrzeby ruchu i eksploracji. W przypadku takich dzieci osiąganie nowych zdolności przesuwa się w czasie co zaczyna niepokoić rodziców i kusi by pójść na skróty. Jest jednak lepsza droga. Warto wprowadzić zachowania, które będą stymulować dziecko do większej aktywności.

Czytaj także: leżaczek, bujaczek – nie ograniczaj aktywności swojego dziecka

Nie za dużo noszenia

Noszenie na rękach a szczególnie bujanie jest bardzo przyjemne, ale nie powoduje, żadnej aktywności mięśniowej. Dziecko potrzebuje ciepła rodziców jednak jak z wszystkim nie możemy przesadzać. Dziecko, które jest zbyt długo noszone często nie będzie chciało się samo bawić a przez to zdobywać nowych umiejętności.

Zmiany pozycji

Dla budowania prawidłowego napięcia mięśniowego bardzo istotna jest zmienność pozycji. Wiele dzieci dużo czasu przebywa na placach, jednak nie zawsze na brzuchu. Warto kłaść dziecko w różnych pozycjach by poprzez samodzielną zmianę pozycji, podnoszenie głowy oraz zabawę wzmacniało  stabilności i siłę układu mięśniowego.

Zabawa

Podstawa to zejść do parteru razem z dzieckiem. Dziecko zobaczy dobry przykład i z czasem będzie chciało naśladować nowe zachowania. Bardzo ważna jest także rotacja zabawek by nie zanudzić maluszka. Wyciągniecie z szafy starych zabawek może znacznie ożywić dziecko. Oczywiście kładzenie zabawek „pod nos” nie będzie dobrym rozwiązaniem. Niech nasz mały sportowiec „pomęczy się” by dotrzeć do upragnionej zabawki!


Podsumowanie


Już wiesz dlaczego dziecko posadzone nie siedzi?! oraz czy sadzanie dziecka jest dobre?! Pamiętaj dziecko siedzące a posadzone to znaczna różnica. To niestety nie panika fizjoterapeutów i lekarzy a realne zagrożenie, które może dawać konsekwencje w teraźniejszości jak i w przyszłości. Jeśli macie jednak jakiekolwiek wątpliwości dotyczące rozwoju swojego dziecka zawsze warto skorzystać z konsultacji z fizjoterapeutą specjalizującym się w pediatrii. Terapeuta przeprowadzi diagnostykę i odpowie na wszystkie pytania.

Oceń artykuł i pomóż na rozwijać portal

Ocena: 0 - 0 głosy




dnia 2018-10-20

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ


Wasze komentarze: (0)
Nie dodano jeszcze żadnego komentarza.
.








Logowanie / Rejestracja