20 listopada 2018

Rehabilitacja dziecka to długi i wymagający proces. Dla uzyskania postępów w rozwoju psychoruchowym dziecka niezbędny jest zespół specjalistów. Należą do niego często: lekarz, fizjoterapeuta, pielęgniarka, logopeda, psycholog, nauczyciele ale przede wszystkim najbliższa rodzina. Rodzice dają: poczucie bezpieczeństwa, pomoc dla fizjoterapeuty w wykonaniu trudniejszych zadań oraz pomoc w czynnościach pielęgnacyjnych. Ponadto obecność rodzica pozwala na naukę wykonywania zadań domowych. Jednak często powstaje pytanie czy obecność rodzica podczas terapii jest korzystna?  


Na czym polega rehabilitacja dziecka?

Rehabilitacja dziecka z zaburzeniami funkcji ośrodkowego układu nerwowego ma różne cele. Głównym jej założeniem jest pomoc w wszechstronnym rozwoju dziecka oraz ułatwienie mu wykonywania podstawowych czynności życiowych, na które pozwalają obecne uszkodzenia układu nerwowego.

Główne zasady terapii obejmują:

  • normalizowanie napięcia mięśniowego w obrębie kończyn i tułowia,

  • hamowanie nieprawidłowych odruchów,

  • wyzwalanie prawidłowych wzorców ruchowych,

  • stymulację czuciową w celu otrzymania informacji dotyczącej prawidłowego ustawienia danego segmentu ciała,

  • wykorzystanie zdobytych umiejętności w życiu codziennym.

Rozpoczęcie terapii to często wielkie wydarzenie zarówno dla rodziców jak i samego dziecka. Często jest to pierwszy dłuższy kontakt malucha z kimś innym niż mama, tata czy najbliższa rodzina. Oczywiście na początku ważny jest wybór fizjoterapeuty. Najłatwiej skorzystać z internetu i zobaczyć jakich fizjoterapeutów pediatrycznych możesz znaleźć w swojej okolicy. Oprócz doświadczenia, wykształcenia i opinii warto zobaczyć jaką metodą pracuje dany fizjoterapeuta. Najbardziej popularne metody do NDT Bobath i Vojta.


Czytaj także: metoda ndt bobath i metoda vojty – różnice w rehabilitacji dzieci

Uzyskanie postępów w terapii jest często uzależnione od motywacji dziecka, które często nie jest w stanie określić swoich emocji (zarówno tych negatywnych jak i pozytywnych). Jeśli dziecko jest zmotywowane i skupione na zadaniu o efekty znacznie łatwiej. Jest wiele czynników, które mogą wzbudzić w dziecku chęć do kontynuacji wymagających ćwiczeń, są to m. in.: zabawki, ciekawość nowego otoczenia a także pochwały i wsparcie rodzica. Rodzic lub opiekun przytuli, otrze łzy lub chwyci za rączkę co dla dziecka jest niesłychanie ważną kwestią! Warto się jednak zastanowić czy obecność rodzica jest zawsze niezbędna?

Czytaj także: Kręcz szyi objawy, przyczyny i rehabiliatcja

Obecność rodzica podczas terapii - korzyści

Podczas pierwszych zajęć rehabilitacji obecność rodzica jest obowiązkowa. W przypadku noworodków i niemowlaków obecność rodzica daje poczucie bezpieczeństwa, które pozwala na lepszą reakcję na nowe otoczenie. Kolejną zaletą obecności rodzica podczas terapii jest wsparcie. Gdy dziecko widzi akceptację działań fizjoterapeuty na twarzy mamy to czuje spokój i kontynuuje ćwiczenia. Rodzic może także zabawiać i zachęcać do wykonywania prawidłowego ruchu. Wywołuje to pozytywne efekt, a co najważniejsze odbywa się w formie zabawy. Ponadto rodzic czy opiekun może przytulić, napoić czy przebrać dziecko jeśli jest taka potrzeba.

Obecność rodzica podczas rehabilitacji dziecka to również nauka wykonywania ćwiczeń do domu. W  gabinecie fizjoterapeuta obserwuje reakcje dziecka na zastosowane techniki. W bardzo wielu przypadkach prosi rodziców by powtórzyli wcześniejsze zadania. Dzięki temu rodzice pod okiem specjalisty mogą nauczyć się właściwej techniki, wychwycić błędy i dostać cenne wskazówki dotyczące terapii i pielęgnacji. Jest to szczególnie ważne biorąc pod uwagę czas jaki rodzice spędzają ze swoimi dziećmi.

W przypadku dzieci z zaburzeniami dodatkowymi takimi jak: padaczka, ataki paniki lub złości rodzic powinien być zawsze w gabinecie by zawczasu załagodzić sytuację lub pomóc terapeucie w razie potrzeby.

Kiedy lepiej zostać za drzwiami gabinetu?

Wydawałoby się, że obecność rodzica przy dziecku jest zawsze korzystna, jednak podczas terapii jest wiele sytuacji, w których lepiej żeby dziecko zostało sam na sam z fizjoterapeutą.

Bardzo często dziecko jest niespokojne i rozdrażnione podczas kolejnych zajęć. Takie zachowanie może świadczyć o tym, że dziecko wymusza płaczem na rodzicach by wzięli je na ręce, pomimo że nie dzieję mu się  krzywda (podobne zachowania możemy zobaczyć u dzieci w życiu codziennym). Jeśli rodzic uspokaja dziecko w nieuzasadnionej sytuacji to większość dzieci zacznie na stałe to wykorzystywać co znacznie utrudni terapię.

Obecność rodzica może być niekorzystna również w innych sytuacjach. Czasem podczas terapii fizjoterapeuta może zauważyć u rodzica nadopiekuńczość lub wyręczanie dziecka. Taka sytuacja niestety nie będzie sprzyjać robieniu postępów i samodzielności dziecka.

Czytaj także: Obniżone napięcie mięśniowe u niemowląt

Rehabilitacja dziecka z niepełnosprawnością wymaga dużej koncentracji od fizjoterapeuty oraz pacjenta, dlatego ważne by nie istniały żadne czynniki, które mogą zaburzyć prowadzenie terapii. Takimi czynnikami mogą być: zbyt liczne pytania rodziców, używanie telefonu komórkowego czy strofowanie dziecka przez rodziców.

Obecność dodatkowych osób podczas terapii może być również niekorzystna w przypadku gdy pacjent ma problemy z koncentracją i skupieniem dłuższej uwagi na jednym zadaniu. O obecności rodzica w gabinecie decyduje również wiek dziecka. Im starsze dziecko tym brak rodzica jest bardziej wskazany (dziecko bardziej słucha osoby obcej niż rodzica).

Każda decyzja o wyjściu rodzica z gabinetu musi być wspólnie podjęta razem z fizjoterapeutą. Jeśli podczas terapii dziecko ma zostać samo w gabinecie to warto by rodzic w ogóle nie wchodził do gabinetu. Jeśli rodzic ma wyjść po czasie to warto to zrobić kiedy dziecko zajmuje się zabawą lub ćwiczeniami. W większości przypadków dzieci zajęte dobrą zabawą oraz zmotywowane na zadaniu zapominają, że chciały iść do rodzica.

Podsumowanie

Obecność rodzica lub opiekuna podczas rehabilitacji swojego dziecka jest zawsze sprawą indywidualną. Wszystko jest uzależnione od reakcji małego pacjenta. Jeśli dziecko dobrze współpracuje z terapeutą w obecności rodzica to jego obecność jest jak najbardziej wskazana. W takiej sytuacji opiekun lub rodzic zdobywa cenną wiedzę i umiejętności do wykorzystania w domu. Jeśli jednak dziecko wymusza na rodzicu branie na ręce, jest rozkojarzone lub rodzice ingerują w proces terapeutyczny to dla dobra dziecka lepiej by rodzic poczekał poza gabinetem.

Oceń artykuł i pomóż na rozwijać portal

Ocena: 0 - 0 głosy




dnia 2018-11-20

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ


Wasze komentarze: (0)
Nie dodano jeszcze żadnego komentarza.
.








Logowanie / Rejestracja