22 marca 2019

W przypadku braku przeciwwskazań należy jak najszybciej rozpocząć proces leczenia. Głównym celem terapii będzie złagodzenie dolegliwości bólowych oraz poprawa funkcji obręczy barkowej. Leczenie będzie składało się wielu różnych elementów.

Leczenie

Ustalenie strategii leczenia barku zamrożonego zależy od stadium choroby. W fazie ostrych dolegliwości bólowych pomocne mogą być leki przeciwbólowe i przeciwzapalne. Jeśli dolegliwości bólowe nie wysuwają się na plan pierwszy należy rozpocząć intensywny proces rehabilitacji. Terapię warto rozpocząć od rozluźniania mięśniowo-powięziowego m.in. obręczy barkowej, okolicy stawu ramiennego, klatki piersiowej oraz innych rejonów, które w sposób pośredni mogą wpływać na powstanie problemu. Rozluźnienie przyspieszy proces regeneracji tkanek, poprawi krążenie, oraz mobilność głowy kości ramiennej w stawie.

Kolejnym celem terapii powinna być praca nad poprawą ruchomości we wszystkich  stawach obręczy barkowej oraz kręgosłupa piersiowego i szyjnego. Do tego celu wykorzystać można zarówno ćwiczenia,rozciąganie jak i terapię manualną, która poprawi elastyczność torebki stawowej oraz tkanek okołostawowych. Jeśli ćwiczenia nie powodują wzrostu dolegliwości bólowych to należy ćwiczyć kilka razy dziennie, tak by utrzymać efekty uzyskane razem z fizjoterapeutą.

Podczas procesu rehabilitacji kluczowa będzie także praca nad stabilizacją stawu ramiennego, łopatki oraz ćwiczenia kontrolujące cykl łopatkowo-ramienny. Ćwiczenia te będą zapobiegać przeciążeniom oraz przywrócą prawidłowe działanie obręczy barkowej. Bardzo istotna jest także praca nad wyrównaniem dysbalansu mięśniowego (rozluźnienie i rozciągnięcie mięśni przeciążonych a wzmocnienie osłabionych).

Bardzo istotna jest także edukacja pacjenta. Chodzi tu o motywację do wykonywania ćwiczeń domowych. W przypadku pacjentów wykonujących ciężką pracę fizyczną oraz sportowców korzystne są regularne wizyty u fizjoterapeuty w celu rozluźnienia przeciążonych mięśni. Ponadto należy w jak największym stopniu używać obydwu rąk do codziennej aktywności.

Fizykoterapia

Fizykoterapia w przypadku barku zamrożonego ma zastosowanie uzupełniające w przypadku  leczenia zachowawczego oraz rehabilitacji pooperacyjnej. Zabiegi mają na celu zahamowanie stanu zapalnego, obniżenie bólu oraz rozluźnienie napiętych mięśni. Aby uzyskać te efekty korzystne może być zastosowanie: krioterapii, elektroterapii, ultradźwięków, hydroterapii lub laseroterapii.

Pomoce ortopedyczne

W przypadku barku zamrożonego regularne używanie zaopatrzenia ortopedycznego (temblak, orteza obręczy barkowej) może przyspieszać proces sztywnienia.

Leczenie operacyjne

Leczenie operacyjne podejmuje się gdy leczenie zachowawcze nie daje oczekiwanych rezultatów. Należy pamiętać, że o konieczności przeprowadzenia zabiegu operacyjnego decyduje lekarz po ocenie funkcji stawu ramiennego oraz diagnostyki obrazowej. Jest kilka strategii leczenia inwazyjnego. Jedną z nich jest artroskopowe usuwanie zrostów w obrębie stawu barkowego. Inna technika leczenia polega na technikach nastawiania stawu ramiennego (w znieczuleniu ogólnym) gdzie lekarz wykonuje mobilizacje stawowe (kości ramiennej w stosunku do łopatki powodując w ten sposób usuwanie zrostów (bez użycia skalpela).

Przebieg rehabilitacji po zabiegu będzie zawsze indywidualny ponieważ zależy od wielu czynników. Decyzje o doborze ćwiczeń i momencie powrotu do aktywności powinni wspólnie podejmować lekarz wraz z fizjoterapeutą. Jest rzeczą bardzo ważną żeby po zabiegu jak najszybciej (o ile nie ma przeciwwskazań) rozpocząć proces rehabilitacji! Głównym jej celem powinna być poprawa ruchomości, siły i stabilności stawowej w obrębie wszystkich stawów obręczy barkowej.

Rokowania

W przypadku barku zamrożonego, leczeniem z wyboru jest leczenie zachowawcze (rehabilitacja). O jej skuteczności będzie decydowało kilka czynników: postęp sztywności, choroby towarzyszące, wiek pacjenta oraz przede wszystkim wybór terapii. Decydujący jest tu często fakt w jakim momencie trwania problemu pacjent przyszedł na wizytę. Znacznie łatwiej radzić sobie z problemem na początku. Kiedy natomiast sztywność trwa miesiącami lub latami o poprawę znacznie trudniej! Wiedza i doświadczenie fizjoterapeuty będą bardzo istotne by prowadzać do stałej poprawy ruchomości. Kluczowe będzie wykonywanie ćwiczeń (czasem kilka razy w ciągu dnia) dla podtrzymania oraz poprawy ruchomości stawu. Czas właściwie przeprowadzonej terapii sięga od kilku tygodni do kilku miesięcy. Im większe zaangażowanie pacjenta tym większe można osiągnąć postępy w terapii.

Jeśli wyniki terapii zachowawczej nie będą zadowalające (bardzo często staw ramienny nie wraca do pełni funkcji sprzed początku dolegliwości) to można brać pod uwagę zabieg operacyjny. Często w literaturze można spotkać informacje o tym, że objawy sztywności z czasem ustępują same. Część pacjentów rzeczywiście donosi o takich informacjach. Jednakże nie zawsze Ci pacjenci byli właściwie zdiagnozowani a więc ich objawy mogły mieć inny charakter i przyczynę.

Jeżeli szukasz informacji o objawach, przyczynach i diagnostyce barku zamrożonego kliknij tutaj.

Bibliografia

  1. Bochenek A.: Anatomia człowieka, t.1
  2. Brent Brotzman S. i in.: Rehabilitacja ortopedyczna, t.1
  3. Dega W.: Ortopedia i rehabilitacja
  4. Gaździk T.: Ortopedia i traumatologia, t.2
  5. Skolimowski i in.: Współczesne poglądy na biomechanikę kompleksu barkowego

Oceń artykuł i pomóż na rozwijać portal

Ocena: 0 - 0 głosy




dnia 2019-03-22

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ


Wasze komentarze: (0)
Nie dodano jeszcze żadnego komentarza.
.


Jednostki Chorobowe







Logowanie / Rejestracja